நன்றியில் செல்வம்

குறள் 1001

வைத்தான்வாய் சான்ற பெரும்பொருள் அஃதுண்ணான்
செத்தான் செயக்கிடந்தது இல்.

Vaiththaanvaai Saandra Perumporul Aqdhunnaan
Seththaan Seyakkitandhadhu Il

விளக்கம்

வீடு நிறையும் அளவுக்குப் பெரும் செல்வத்தைச் சேர்த்து வைத்தும், அதைத் தானே பயன்படுத்தி மகிழாதவன் உயிரோடு இருந்தாலும் இறந்தவனுக்குச் சமம். அப்படிப் பூட்டிக் கிடக்கும் செல்வத்தால் அவனுக்கு எந்தப் பயனும் விளைவதில்லை. செல்வம் பயன்படுத்துவதற்கே; பயன்படாமல் சேர்த்து வைக்கும் பணம் வெறும் சுமையாகவே இருக்கும்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Someone who piles up enough wealth to fill his house yet never uses it himself is as good as dead; that hoard achieves nothing at all.

குறள் 1002

பொருளானாம் எல்லாமென்று ஈயாது இவறும்
மருளானாம் மாணாப் பிறப்பு

Porulaanaam Ellaamendru Eeyaadhu Ivarum
Marulaanaam Maanaap Pirappu

விளக்கம்

பணம் இருந்தால் எல்லாம் கிடைக்கும் என்று நம்பி, யாருக்கும் எதையும் கொடுக்காமல் அதை இறுகப் பற்றிக்கொள்வது ஒரு மயக்கம். இங்கே 'மருள்' என்பது அந்த அறிவு மயக்கத்தைக் குறிக்கிறது. அந்த மயக்கத்தால் ஒருவனுக்கு இழிவான பிறவியே வாய்க்கும் என்கிறார் வள்ளுவர். செல்வத்தின் உண்மையான மதிப்பு பிறருக்குக் கொடுத்து உதவுவதிலும் இருக்கிறது என்பதை மறக்கக்கூடாது.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Believing that money is everything while clinging to it and giving nothing away is a delusion, and that delusion leads to a degraded birth.

குறள் 1003

ஈட்டம் இவறி இசைவேண்டா ஆடவர்
தோற்றம் நிலக்குப் பொறை.

Eettam Ivari Isaiventaa Aatavar
Thotram Nilakkup Porai

விளக்கம்

செல்வத்தைச் சேர்ப்பதிலேயே பேராசை கொண்டு, அதைக் கொடுத்துப் புகழ் பெறுவதை விரும்பாத மனிதர்கள் இவ்வுலகில் பிறந்திருப்பதே நிலத்துக்குச் சுமையாகும். அவர்களால் யாருக்கும் நன்மை இல்லாததால், நிலம் அவர்களை வீணாகத் தாங்கிக்கொண்டிருக்கிறது என்பது கருத்து.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Men who greedily cling to what they amass and care nothing for earning a good name are simply a burden on the earth.

குறள் 1004

எச்சமென்று என்எண்ணுங் கொல்லோ ஒருவரால்
நச்சப் படாஅ தவன்.

Echchamendru Enennung Kollo Oruvaraal
Nachchap Pataaa Thavan

விளக்கம்

'எச்சம்' என்பது ஒருவர் மறைந்த பின்னும் உலகில் நிலைத்து நிற்கும் புகழ் அல்லது நினைவு. யாராலும் விரும்பப்படாதவன், தான் மறைந்த பிறகு எதைத் தன் அடையாளமாக விட்டுச் செல்வதாக நினைக்கிறானோ என்று வள்ளுவர் வியந்து கேட்கிறார். பிறரின் அன்பைப் பெறாதவனுக்கு நினைவுகூரத்தக்க எதுவும் மிஞ்சுவதில்லை.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

A person whom nobody loves or wants around: what does he imagine he will leave behind when he is gone?

குறள் 1005

கொடுப்பதூஉம் துய்ப்பதூஉம் இல்லார்க்கு அடுக்கிய
கோடியுண் டாயினும் இல்.

Kotuppadhooum Thuyppadhooum Illaarkku Atukkiya
Kotiyun Taayinum Il

விளக்கம்

பிறருக்குக் கொடுப்பதும் இல்லை, தாமே பயன்படுத்தி மகிழ்வதும் இல்லை என்று வாழ்பவர்களிடம் கோடிக்கணக்கில் செல்வம் அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்தாலும், அவர்கள் ஒன்றும் இல்லாதவர்களே. பயன்படாத செல்வம் இருப்பதும் இல்லாததும் ஒன்றுதான் என்பதே இதன் கருத்து.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Those who neither give to others nor enjoy their wealth themselves have nothing, even if they own crores stacked one upon another.

குறள் 1006

ஏதம் பெருஞ்செல்வம் தான்துவ்வான் தக்கார்க்கொன்று
ஈதல் இயல்பிலா தான்.

Edham Perunjelvam Thaandhuvvaan Thakkaarkkondru
Eedhal Iyalpilaa Thaan

விளக்கம்

'ஏதம்' என்றால் கேடு அல்லது துன்பம். தானும் பயன்படுத்தாமல், தகுதியானவர்களுக்கு ஒன்றைக் கொடுக்கும் இயல்பும் இல்லாமல் வாழ்பவனுக்கு, அவனிடம் உள்ள பெருஞ்செல்வமே ஒரு கேடாக முடிகிறது. நன்மை தர வேண்டிய செல்வம் அவனிடம் பயனற்றுத் தீமையாக மாறுகிறது.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

For someone who neither enjoys his riches nor is inclined to give anything to deserving people, that great wealth is only a source of harm.

குறள் 1007

அற்றார்க்கொன்று ஆற்றாதான் செல்வம் மிகநலம்
பெற்றாள் தமியள்மூத் தற்று.

Atraarkkondru Aatraadhaan Selvam Mikanalam
Petraal Thamiyalmooth Thatru

விளக்கம்

வறுமையில் வாடுவோருக்கு எதுவும் செய்யாதவனின் செல்வம், மிகுந்த அழகுடைய ஒரு பெண் மணம் செய்துகொள்ளாமல் தனியாகவே முதுமை அடைவதைப் போன்றது. அந்த அழகு யாருக்கும் பயன்படாமல் வீணாவது போல, அவனுடைய செல்வமும் யாருக்கும் உதவாமல் வீணாகிப் போகிறது.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

The wealth of a man who does nothing for the needy is like a very beautiful woman growing old alone, unmarried.

குறள் 1008

நச்சப் படாதவன் செல்வம் நடுவூருள்
நச்சு மரம்பழுத் தற்று.

Nachchap Pataadhavan Selvam Natuvoorul
Nachchu Marampazhuth Thatru

விளக்கம்

ஊரார் யாராலும் விரும்பப்படாதவனிடம் உள்ள செல்வம், ஊரின் நடுவே ஒரு நச்சு மரம் நிறையப் பழுத்திருப்பதைப் போன்றது. பழங்கள் எல்லார் கண்முன்னும் இருந்தாலும் யாரும் உண்ண முடியாது; அதுபோல அவன் செல்வம் அருகிலேயே இருந்தும் யாருக்கும் பயன் தருவதில்லை.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

The wealth of a man nobody likes is like a poison tree heavy with fruit in the middle of a village.

குறள் 1009

அன்பொரீஇத் தற்செற்று அறநோக்காது ஈட்டிய
ஒண்பொருள் கொள்வார் பிறர்.

Anporeeith Tharsetru Aranokkaadhu Eettiya
Onporul Kolvaar Pirar

விளக்கம்

பிறர் மீது அன்பு காட்டாமல், தன்னையும் வருத்திக்கொண்டு, அறவழியையும் பொருட்படுத்தாமல் சேர்த்த ஒளிமிக்க செல்வத்தை இறுதியில் வேறு யாரோதான் எடுத்துக்கொள்வார்கள். இவ்வளவு துன்பப்பட்டுச் சேர்த்தவனுக்கு அதனால் எந்தப் பயனும் கிடைப்பதில்லை.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Wealth gathered by casting off love, denying oneself and ignoring what is right, however brightly it shines, will be taken by others in the end.

குறள் 1010

சீருடைச் செல்வர் சிறுதுனி மாரி
வறங்கூர்ந் தனையது உடைத்து.

Seerutaich Chelvar Sirudhuni Maari
Varangoorn Thanaiyadhu Utaiththu

விளக்கம்

சிறப்பும் கொடைக் குணமும் உடைய செல்வர்களுக்குச் சில காலம் ஏற்படும் சிறிய வறுமை, மழை பொழியும் மேகம் சிறிது காலம் வறண்டு போவதைப் போன்றது. மேகம் மீண்டும் நீர் நிறைந்து பொழிவது போல, அவர்களும் விரைவில் மீண்டும் செழித்துப் பிறருக்கு வழங்குவார்கள். ஆகவே அவர்களுடைய வறுமை நீடிப்பதில்லை.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

When noble, generous rich people fall briefly into hardship, it is like a rain cloud running dry for a while; soon it fills and pours again.