உறுப்புநலன் அழிதல்

குறள் 1231

சிறுமை நமக்கொழியச் சேட்சென்றார் உள்ளி
நறுமலர் நாணின கண்.

Sirumai Namakkozhiyach Chetchendraar Ulli
Narumalar Naanina Kan

விளக்கம்

பிரிந்து சென்ற தலைவனை எண்ணி வாடும் தலைவியிடம் தோழி கூறுவது இது. நமக்கு இந்தத் துன்பத்தை விட்டுவிட்டுத் தொலைவான நாட்டுக்குச் சென்றவரை நினைத்து நினைத்து அழுததால், உன் கண்கள் தம் அழகை இழந்துவிட்டன. முன்பு மணமுள்ள மலர்களையும் வென்ற அவை, இப்போது அதே மலர்களின் முன் வெட்கப்படுகின்றன. சிறுமை என்பது துன்பம்; சேண் என்பது தொலைவு.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Thinking of the one who went far away and left us this sorrow, your eyes have lost their beauty and now feel ashamed before the fragrant flowers they once outshone.

குறள் 1232

நயந்தவர் நல்காமை சொல்லுவ போலும்
பசந்து பனிவாரும் கண்.

Nayandhavar Nalkaamai Solluva Polum
Pasandhu Panivaarum Kan

விளக்கம்

தலைவி கூறுவது. பசலை நிறம் படர்ந்து கண்ணீர் வடிக்கும் என் கண்கள், நான் விரும்பியவர் என்மீது அன்பு காட்டாமல் இருப்பதை ஊராருக்குச் சொல்லிக் காட்டுவன போலத் தோன்றுகின்றன. நயந்தவர் என்பது விரும்பிய காதலர்; நல்காமை என்பது அருள் செய்யாமை. மனத்தில் மறைத்து வைக்கும் துயரை உடல் தானே வெளிப்படுத்திவிடும் என்பது கருத்து.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

My eyes, grown pale and streaming with tears, seem to be telling everyone how unkind the one I love has been to me.

குறள் 1233

தணந்தமை சால அறிவிப்ப போலும்
மணந்தநாள் வீங்கிய தோள்.

Thanandhamai Saala Arivippa Polum
Manandhanaal Veengiya Thol

விளக்கம்

கூடி மகிழ்ந்த நாளில் மகிழ்ச்சியால் விம்மிப் பருத்திருந்த என் தோள்கள், இன்று மெலிந்து, அவர் என்னைப் பிரிந்து சென்றதை எல்லோருக்கும் தெளிவாக அறிவிப்பன போல இருக்கின்றன. தணந்தமை என்பது பிரிந்து சென்றது; மணந்தநாள் என்பது இருவரும் கூடியிருந்த நாள். வாய் சொல்லாததை உடல் மாற்றம் சொல்லிவிடுகிறது.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

These shoulders that swelled with joy on the day we came together now seem to announce plainly to all that he has gone away from me.

குறள் 1234

பணைநீங்கிப் பைந்தொடி சோரும் துணைநீங்கித்
தொல்கவின் வாடிய தோள்.

Panaineengip Paindhoti Sorum Thunaineengith
Tholkavin Vaatiya Thol

விளக்கம்

தோழி தலைவியிடம் கூறுவது. உனக்குத் துணையாகிய தலைவன் பிரிந்து சென்றதால், உன் தோள்கள் பழைய அழகை இழந்து வாடின; தம் திரண்ட பருமையையும் இழந்து மெலிந்தன. அதனால் நீ அணிந்திருக்கும் அழகிய வளையல்கள் தளர்ந்து நழுவுகின்றன. பணை என்பது பருமை; பைந்தொடி என்பது அழகிய வளையல்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Since your partner left, your shoulders have lost their old beauty and fullness, and your fine bangles have grown loose and slip down.

குறள் 1235

கொடியார் கொடுமை உரைக்கும் தொடியொடு
தொல்கவின் வாடிய தோள்.

Kotiyaar Kotumai Uraikkum Thotiyotu
Tholkavin Vaatiya Thol

விளக்கம்

இரக்கமில்லாத காதலரின் கொடுமையை, கழன்று விழும் வளையல்களும் பழைய அழகை இழந்து வாடிய தோள்களும் சேர்ந்து ஊருக்கு எடுத்துச் சொல்கின்றன. கொடியார் என்பது இரக்கமற்றவர்; தொல்கவின் என்பது முன்பிருந்த அழகு. யாரும் வாய் திறந்து சொல்லாவிட்டாலும், உடலில் தெரியும் மாற்றமே பிரிவின் துயரத்தைக் காட்டிவிடுகிறது.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

The slipping bangles and the shoulders that have lost their former beauty together proclaim the cruelty of that heartless one.

குறள் 1236

தொடியொடு தோள்நெகிழ நோவல் அவரைக்
கொடியர் எனக்கூறல் நொந்து.

Thotiyotu Tholnekizha Noval Avaraik
Kotiyar Enakkooral Nondhu

விளக்கம்

தலைவி தோழியிடம் கூறுவது. என் தோள்கள் மெலிந்து வளையல்கள் கழல்வதைக் கண்டு, நீ அவரைக் கொடியவர் என்று பழிக்கிறாய்; அப்படிச் சொல்வதைக் கேட்டு நான் மனம் நொந்து வருந்துகிறேன். தான் வாடினாலும், தன் காதலரைப் பிறர் குறை சொல்வதைத் தாங்க முடியாத ஆழ்ந்த அன்பு இங்கே வெளிப்படுகிறது.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

It hurts me deeply to hear you call him cruel just because my shoulders have thinned and my bangles have slipped loose.

குறள் 1237

பாடு பெறுதியோ நெஞ்சே கொடியார்க்கென்
வாடுதோட் பூசல் உரைத்து.

Paatu Perudhiyo Nenje Kotiyaarkken
Vaatudhot Poosal Uraiththu

விளக்கம்

தலைவி தன் நெஞ்சிடம் கூறுவது. நெஞ்சே! என் வாடிய தோள்கள் படும் துயரத்தை அந்தக் கொடியவரிடம் போய் முறையிட்டு, நீ ஏதேனும் பெருமை பெறப் போகிறாயா? பாடு என்பது பெருமை; பூசல் என்பது ஆரவாரமான முறையீடு. அன்பு காட்டாதவரிடம் குறை சொல்வதால் பயன் இல்லை என்ற வருத்தம் இதில் ஒலிக்கிறது.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

My heart, what glory will you gain by going to that cruel one and telling him how my wasting shoulders cry out in grief?

குறள் 1238

முயங்கிய கைகளை ஊக்கப் பசந்தது
பைந்தொடிப் பேதை நுதல்.

Muyangiya Kaikalai Ookkap Pasandhadhu
Paindhotip Pedhai Nudhal

விளக்கம்

தலைவன் நினைத்துப் பார்ப்பது. ஒருநாள் அவளைத் தழுவியிருந்த என் கைகளைச் சற்றுத் தளர்த்தினேன்; அந்தச் சிறு இடைவெளிக்கே, அழகிய வளையல் அணிந்த அந்த இளம்பெண்ணின் நெற்றியில் பசலை படர்ந்து நிறம் மாறியது. ஊக்க என்பது தளர்த்த; பேதை என்பது கள்ளமற்ற இளம்பெண். சிறு பிரிவையும் தாங்காதவள் நீண்ட பிரிவை எப்படித் தாங்குவாள் என்ற எண்ணம் இதன் பின்னணியில் உள்ளது.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Once, when I merely loosened my arms from our embrace, the forehead of that innocent girl with lovely bangles turned pale.

குறள் 1239

முயக்கிடைத் தண்வளி போழப் பசப்புற்ற
பேதை பெருமழைக் கண்.

Muyakkitaith Thanvali Pozhap Pasapputra
Pedhai Perumazhaik Kan

விளக்கம்

தலைவன் கூறுவது. நாங்கள் தழுவிக் கொண்டிருந்தபோது இடையில் குளிர்ந்த காற்று நுழைந்த அந்தச் சிறு இடைவெளிக்கே, அந்தப் பேதைப் பெண்ணின் பெரிய, குளிர்ந்த கண்கள் பசலை நிறம் அடைந்தன. போழ என்பது பிளந்து நுழைய; மழைக்கண் என்பது மழைமேகம் போலக் குளிர்ந்த கண். காற்று நுழையும் அளவு இடைவெளியும் அவளுக்குப் பிரிவாகத் தோன்றியது என்பது கருத்து.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

When just a cool breeze slipped between us as we embraced, the large, cool eyes of that innocent girl turned pale.

குறள் 1240

கண்ணின் பசப்போ பருவரல் எய்தின்றே
ஒண்ணுதல் செய்தது கண்டு.

Kannin Pasappo Paruvaral Eydhindre
Onnudhal Seydhadhu Kantu

விளக்கம்

தலைவன் கூறுவது. அவளுடைய ஒளிவீசும் நெற்றி முன்னதாகவே பசலை அடைந்ததைக் கண்டுதான், அவள் கண்களில் படர்ந்த பசலையும் துயரம் கொண்டதோ? ஒண்ணுதல் என்பது ஒளி பொருந்திய நெற்றி; பருவரல் என்பது துன்பம். நெற்றியும் கண்ணும் ஒன்றையொன்று பார்த்து வாடுவதாகக் கவிஞர் நயம்படக் கூறுகிறார்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Was the pallor in her eyes distressed at seeing what her bright forehead had already done in turning pale?