நெஞ்சொடு கிளத்தல்

குறள் 1241

நினைத்தொன்று சொல்லாயோ நெஞ்சே எனைத்தொன்றும்
எவ்வநோய் தீர்க்கும் மருந்து.

Ninaiththondru Sollaayo Nenje Enaiththondrum
Evvanoi Theerkkum Marundhu

விளக்கம்

பிரிவுத் துயரில் வாடும் தலைவி தன் நெஞ்சிடம் பேசுகிறாள். ‘நெஞ்சே, எதனாலும் தீராத இந்தத் துன்ப நோயைப் போக்கும் மருந்து ஏதாவது ஒன்று இருந்தால், அது எதுவாக இருந்தாலும், நன்கு எண்ணிப் பார்த்து எனக்குச் சொல்ல மாட்டாயா?’ என்று கேட்கிறாள். ‘எவ்வம்’ என்பது துயரம். ஆழ்ந்த மனவேதனையில் இருப்பவர் ஏதேனும் ஒரு வழி கிடைக்காதா என்று தம் மனத்திடமே கேட்டு ஏங்குவதை இது காட்டுகிறது.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

My heart, won't you think hard and tell me of some remedy, any remedy at all, that could cure this sickness of sorrow nothing seems able to heal?

குறள் 1242

காதல் அவரிலர் ஆகநீ நோவது
பேதைமை வாழியென் நெஞ்சு.

Kaadhal Avarilar Aakanee Novadhu
Pedhaimai Vaazhiyen Nenju

விளக்கம்

‘என் நெஞ்சே, நீ வாழ்க! அவருக்கு நம்மீது அன்பு இல்லாதபோது, நீ மட்டும் அவரை எண்ணி வருந்துவது அறியாமை அன்றோ?’ என்று தலைவி தன் நெஞ்சைக் கடிந்து கொள்கிறாள். ‘பேதைமை’ என்பது அறியாமை. இங்கே ‘வாழி’ என்னும் சொல் வாழ்த்தாக அல்லாமல், கடிந்து கூறும் விளிச்சொல்லாக வருகிறது. அன்பு காட்டாதவருக்காக நாம் மட்டும் உருகுவது பயனற்றது என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

He has no love for us, so your aching over him is simple foolishness, my heart; bless you, but it is so.

குறள் 1243

இருந்துள்ளி என்பரிதல் நெஞ்சே பரிந்துள்ளல்
பைதல்நோய் செய்தார்கண் இல்.

Irundhulli Enparidhal Nenje Parindhullal
Paidhalnoi Seydhaarkan Il

விளக்கம்

‘நெஞ்சே, இங்கேயே இருந்துகொண்டு அவரை நினைத்து நினைத்து ஏன் துன்பப்படுகிறாய்? நமக்கு இந்த வாட்டும் பிரிவு நோயைத் தந்தவரிடம் நம்மீது இரக்கம் கொண்டு நினைக்கும் எண்ணமே இல்லையே!’ என்று தலைவி வருந்துகிறாள். ‘பைதல் நோய்’ என்பது உடலையும் மனத்தையும் மெலியச் செய்யும் துயர நோய். நம்மை நினைக்காதவரை நாம் மட்டும் நினைத்து வாடுவது வீண் என்பது கருத்து.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Heart, why sit here brooding and suffering over him? The one who gave us this wasting grief spares no tender thought for us.

குறள் 1244

கண்ணும் கொளச்சேறி நெஞ்சே இவையென்னைத்
தின்னும் அவர்க்காணல் உற்று.

Kannum Kolachcheri Nenje Ivaiyennaith
Thinnum Avarkkaanal Utru

விளக்கம்

‘நெஞ்சே, நீ அவரிடம் செல்வதானால் என் கண்களையும் உன்னுடன் அழைத்துச் செல். அவரைக் காண வேண்டும் என்ற ஏக்கத்தில் இவை என்னைத் தின்பது போல வருத்துகின்றன’ என்று தலைவி கூறுகிறாள். நெஞ்சு நினைவால் காதலரிடம் செல்ல முடியும்; கண்களோ காண முடியாமல் தவிக்கின்றன. அந்தத் தவிப்பு தன்னை அரித்துத் தின்பதாக அவள் உணர்கிறாள்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Heart, when you go to him, take my eyes along with you; their craving to see him is eating me alive.

குறள் 1245

செற்றார் எனக்கை விடல்உண்டோ நெஞ்சேயாம்
உற்றால் உறாஅ தவர்.

Setraar Enakkai Vitalunto Nenjeyaam
Utraal Uraaa Thavar

விளக்கம்

‘நெஞ்சே, நாம் அவர்மீது அன்பு கொண்டு நெருங்கினாலும் அவர் நம்மை நெருங்கவில்லை. அதற்காக அவரை நம்மை வெறுக்கும் பகைவர் என்று எண்ணி விட்டுவிட முடியுமா?’ என்று தலைவி கேட்கிறாள். அவர் அன்பு காட்டாவிட்டாலும் தன்னால் அவரை விட்டு விலக முடியாது என்பதே அவள் உணர்வு. உண்மையான அன்பு, பதில் கிடைக்காதபோதும் எளிதில் அறுந்து போவதில்லை என்பதை இது காட்டுகிறது.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Heart, even though he does not return the love we give him, can we really cast him off as an enemy who hates us?

குறள் 1246

கலந்துணர்த்தும் காதலர்க் கண்டாற் புலந்துணராய்
பொய்க்காய்வு காய்திஎன் நெஞ்சு.

Kalandhunarththum Kaadhalark Kantaar Pulandhunaraai
Poikkaaivu Kaaidhien Nenju

விளக்கம்

‘என் நெஞ்சே, கூடி அணைத்து ஊடலைத் தீர்க்கும் காதலரை நேரில் கண்டதும் நீ ஊடலைத் தொடர மாட்டாய்; உடனே இளகிவிடுவாய். ஆகவே இப்போது நீ அவர்மீது காட்டும் சினம் பொய்யான சினமே’ என்று தலைவி கூறுகிறாள். ‘புலத்தல்’ என்பது காதலர்க்கிடையே ஏற்படும் செல்லக் கோபம். அன்புள்ளவரிடம் கொள்ளும் கோபம் அவரைக் கண்டவுடன் கரைந்து விடும் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Heart, the moment you see the lover who melts all quarrels in an embrace, you will not keep up your sulking; so this anger you now feel is only a pretence.

குறள் 1247

காமம் விடுஒன்றோ நாண்விடு நன்னெஞ்சே
யானோ பொறேன்இவ் விரண்டு.

Kaamam Vituondro Naanvitu Nannenje
Yaano Poreniv Virantu

விளக்கம்

‘நல்ல நெஞ்சே, ஒன்று காதல் ஆசையை விட்டுவிடு; இல்லையென்றால் நாணத்தை விட்டுவிடு. இவை இரண்டையும் ஒருசேரத் தாங்க என்னால் முடியவில்லை’ என்று தலைவி கூறுகிறாள். காதல் அவரைத் தேடிச் செல்லத் தூண்டுகிறது; நாணம் அதைத் தடுக்கிறது. இந்த இரு உணர்வுகளுக்கும் இடையே சிக்கித் தவிக்கும் மனநிலையை இக்குறள் காட்டுகிறது.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

My good heart, give up either your longing or your modesty; I cannot bear the two of them together.

குறள் 1248

பரிந்தவர் நல்காரென்று ஏங்கிப் பிரிந்தவர்
பின்செல்வாய் பேதைஎன் நெஞ்சு.

Parindhavar Nalkaarendru Engip Pirindhavar
Pinselvaai Pedhaien Nenju

விளக்கம்

‘அவர் நம்மீது இரக்கம் கொண்டு அன்பு காட்டவில்லையே என்று ஏங்கி அழுதுகொண்டே, நம்மைப் பிரிந்து சென்றவரின் பின்னாலேயே போகிறாயே, என் நெஞ்சே, நீ அறிவில்லாதது’ என்று தலைவி கூறுகிறாள். ‘பேதை’ என்பது அறியாதவள். அன்பு காட்டவில்லை என்று குறை சொல்லிக்கொண்டே அவரையே நாடிச் செல்லும் மனத்தின் முரண்பாட்டை இது சுட்டுகிறது.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Foolish heart, you moan that he shows us no tender love, yet you keep chasing after the very one who has gone away from us.

குறள் 1249

உள்ளத்தார் காத லவரால் உள்ளிநீ
யாருழைச் சேறியென் நெஞ்சு.

Ullaththaar Kaadha Lavaraal Ullinee
Yaaruzhaich Cheriyen Nenju

விளக்கம்

‘என் நெஞ்சே, நம் காதலர் உனக்குள்ளேயே குடியிருக்கிறார். அப்படியிருக்க, அவரை நினைத்துக்கொண்டு நீ யாரைத் தேடி எங்கே அலைகிறாய்?’ என்று தலைவி கேட்கிறாள். அன்புக்குரியவர் எப்போதும் உள்ளத்திலேயே இருக்கும்போது, வெளியே தேடி அலைவது தேவையற்றது என்பது கருத்து. நாம் நேசிப்பவர் தொலைவில் இருந்தாலும் நம் நினைவில் எப்போதும் உடன் இருக்கிறார் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Heart, the one you love lives right inside you; so where are you running, and whom are you seeking, as you pine for him?

குறள் 1250

துன்னாத் துறந்தாரை நெஞ்சத்து உடையேமா
இன்னும் இழத்தும் கவின்.

Thunnaath Thurandhaarai Nenjaththu Utaiyemaa
Innum Izhaththum Kavin

விளக்கம்

‘நம்மோடு சேர்ந்திருக்காமல் நம்மைக் கைவிட்டுப் பிரிந்தவரை இன்னும் நெஞ்சில் வைத்திருந்தால், நம்மிடம் எஞ்சியிருக்கும் அழகையும் இழந்து விடுவோம்’ என்று தலைவி கூறுகிறாள். ‘துன்னா’ என்பது நெருங்காமல், ‘கவின்’ என்பது அழகு. பிரிவுத் துயரால் ஏற்கனவே மெலிந்த அவள், இனியும் அவரையே நினைத்து ஏங்கினால் மேலும் வாடி விடுவோம் என்று அஞ்சுகிறாள்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

If we keep holding in our heart the one who left us and will not come near, we will lose even the little beauty we still have.