அழுக்காறாமை

குறள் 161

ஒழுக்காறாக் கொள்க ஒருவன்தன் நெஞ்சத்து
அழுக்காறு இலாத இயல்பு.

Ozhukkaaraak Kolka Oruvandhan Nenjaththu
Azhukkaaru Ilaadha Iyalpu

விளக்கம்

ஒழுக்காறு என்பது ஒருவர் பின்பற்ற வேண்டிய ஒழுக்க நெறி; அழுக்காறு என்பது பொறாமை. மனத்தில் பொறாமை இல்லாமல் வாழும் இயல்பை, தான் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய ஒழுக்க நெறியாகவே ஒருவர் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். பிறர் நலம் கண்டு மனம் புழுங்காமல் இருப்பதும் நல்லொழுக்கத்தின் ஒரு பகுதியே. உடன் படிப்பவர் அல்லது உடன் பணிபுரிபவர் முன்னேறும்போது மனமார மகிழ்வதே இந்த நெறியைப் பின்பற்றுவதாகும்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Make a heart free of envy part of the very code of conduct you live by, holding it as firmly as any rule of good behaviour.

குறள் 162

விழுப்பேற்றின் அஃதொப்பது இல்லையார் மாட்டும்
அழுக்காற்றின் அன்மை பெறின்.

Vizhuppetrin Aqdhoppadhu Illaiyaar Maattum
Azhukkaatrin Anmai Perin

விளக்கம்

விழுப்பேறு என்றால் மிகச் சிறந்த பேறு. யாரிடத்திலும் பொறாமை கொள்ளாத தன்மையை ஒருவர் பெற்றுவிட்டால், அதற்கு இணையான சிறந்த பேறு வேறு எதுவும் இல்லை. செல்வம், புகழ், பதவி போன்றவற்றை விடப் பொறாமையற்ற மனமே பெரிய செல்வம் என்பது கருத்து. யாரைக் கண்டும் பொறாமைப்படாதவர் அமைதியான மனத்துடன் வாழ்வார்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Of all the fine things a person can gain in life, none equals the gift of being free from envy toward anyone at all.

குறள் 163

அறன்ஆக்கம் வேண்டாதான் என்பான் பிறனாக்கம்
பேணாது அழுக்கறுப் பான்.

Aranaakkam Ventaadhaan Enpaan Piranaakkam
Penaadhu Azhukkarup Paan

விளக்கம்

பேணாது என்றால் போற்றாமல்; அழுக்கறுப்பான் என்றால் பொறாமை கொள்பவன். பிறருக்கு வரும் வளர்ச்சியைக் கண்டு மகிழ்ந்து போற்றாமல் பொறாமைப்படுபவன், தனக்கு அறமும் செல்வமும் வேண்டாம் என்று ஒதுக்குபவன் என்றே கருதப்படுவான். ஏனெனில் பொறாமை அவனை நல்வழியிலிருந்து விலக்கி, அவனுடைய முன்னேற்றத்தையும் தடுத்துவிடும்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

A person who resents the prosperity of others instead of valuing it is, in effect, someone who wants neither virtue nor prosperity for himself.

குறள் 164

அழுக்காற்றின் அல்லவை செய்யார் இழுக்காற்றின்
ஏதம் படுபாக்கு அறிந்து.

Azhukkaatrin Allavai Seyyaar Izhukkaatrin
Edham Patupaakku Arindhu

விளக்கம்

இழுக்காறு என்றால் தவறான வழி; ஏதம் என்றால் துன்பம். தவறான வழியில் நடந்தால் துன்பம் வந்து சேரும் என்பதை அறிந்த அறிவுடையோர், பொறாமையின் காரணமாகத் தீய செயல்களைச் செய்ய மாட்டார்கள். பிறர் முன்னேற்றத்தைக் கெடுக்கத் தோன்றும் எண்ணம் இறுதியில் தமக்கே தீங்காகும் என்பதை அவர்கள் உணர்ந்திருப்பார்கள்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Wise people do not commit wrong deeds out of envy, because they know the suffering that follows from walking a crooked path.

குறள் 165

அழுக்காறு உடையார்க்கு அதுசாலும் ஒன்னார்
வழுக்காயும் கேடீன் பது.

Azhukkaaru Utaiyaarkku Adhusaalum Onnaar
Vazhukka�yum Keteen Padhu

விளக்கம்

ஒன்னார் என்றால் பகைவர்; வழுக்காயும் என்றால் தவறினாலும். பொறாமை உடையவர்களுக்குக் கேடு விளைவிக்க வேறு எதுவும் தேவையில்லை; அந்தப் பொறாமையே போதும். பகைவர்கள் தீங்கு செய்யத் தவறினாலும், அவர்களின் பொறாமையே அவர்களை அழித்துவிடும். பொறாமை என்பது ஒருவர் தமக்குள்ளே வளர்க்கும் பகைவன் என்பது கருத்து.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

For the envious, their envy alone is enough; even if their enemies fail to harm them, that envy will bring about their ruin.

குறள் 166

கொடுப்பது அழுக்கறுப்பான் சுற்றம் உடுப்பதூஉம்
உண்பதூஉம் இன்றிக் கெடும்.

Kotuppadhu Azhukkaruppaan Sutram Utuppadhooum
Unpadhooum Indrik Ketum

விளக்கம்

பிறருக்குக் கொடுக்கப்படும் உதவியைக் கண்டு பொறாமைப்பட்டு அதைத் தடுக்க நினைப்பவன் தான் மட்டும் கெடுவதில்லை. அவனைச் சார்ந்த குடும்பத்தினரும் உடுக்க உடையும் உண்ண உணவும் இல்லாமல் வறுமையில் வாடி அழிவார்கள். ஒருவரின் பொறாமை அவருடைய சுற்றத்தையும் சேர்த்துத் துன்பத்தில் ஆழ்த்தும் என்பது கருத்து.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Whoever grudges the help given to others will be ruined, and his family too will suffer, left without clothes to wear or food to eat.

குறள் 167

அவ்வித்து அழுக்காறு உடையானைச் செய்யவள்
தவ்வையைக் காட்டி விடும்.

Avviththu Azhukkaaru Utaiyaanaich Cheyyaval
Thavvaiyaik Kaatti Vitum

விளக்கம்

செய்யவள் என்பது செல்வத்தின் அடையாளமான திருமகளைக் குறிக்கும்; தவ்வை என்பது அவளுடைய மூத்தவளாகக் கருதப்படும் வறுமையின் அடையாளம். பொறாமை கொண்டவனைக் கண்டு திருமகள் வெறுப்புற்று அவனை விட்டு நீங்கி, தன் மூத்தவளிடம் அவனைக் காட்டிவிடுவாள் என்று உருவகமாகக் கூறப்படுகிறது. அதாவது பொறாமை உடையவனை விட்டுச் செல்வம் விலகி, வறுமை அவனைப் பற்றிக்கொள்ளும்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

The goddess of fortune, displeased with the envious man, leaves him and points him out to her elder sister, misfortune; in short, wealth deserts him and poverty takes hold.

குறள் 168

அழுக்காறு எனஒரு பாவி திருச்செற்றுத்
தீயுழி உய்த்து விடும்.

Azhukkaaru Enaoru Paavi Thiruchchetruth
Theeyuzhi Uyththu Vitum

விளக்கம்

பொறாமை என்பது ஒப்பற்ற ஒரு கொடியவனைப் போன்றது. திரு என்றால் செல்வம்; செற்று என்றால் அழித்து; தீயுழி என்றால் தீய நிலை. பொறாமை ஒருவருடைய செல்வத்தை அழித்து, அவரைத் துன்பம் நிறைந்த தீய நிலைக்குத் தள்ளிவிடும். அதனால் பொறாமைக்கு மனத்தில் சிறிதும் இடம் தரக்கூடாது.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Envy is a wicked force like no other: it destroys a person's wealth and drives him into an evil, miserable state.

குறள் 169

அவ்விய நெஞ்சத்தான் ஆக்கமும் செவ்வியான்
கேடும் நினைக்கப் படும்.

Avviya Nenjaththaan Aakkamum Sevviyaan
Ketum Ninaikkap Patum

விளக்கம்

அவ்விய நெஞ்சம் என்றால் பொறாமை நிறைந்த மனம்; செவ்வியான் என்றால் நேர்மையானவன். பொறாமை கொண்டவன் செல்வத்தில் உயர்வதும், நேர்மையானவன் துன்பத்தில் வீழ்வதும் இயல்புக்கு மாறானவை. அதனால் இவை நிகழும்போது, ஏன் இப்படி நடக்கிறது என்று மக்கள் வியந்து ஆராய்ந்து எண்ணிப் பார்ப்பார்கள்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

When an envious person prospers, or an upright person falls into ruin, people stop and wonder why, since both go against what one would expect.

குறள் 170

அழுக்கற்று அகன்றாரும் இல்லை அஃதுஇல்லார்
பெருக்கத்தில் தீர்ந்தாரும் இல்.

Azhukkatru Akandraarum Illai Aqdhuillaar
Perukkaththil Theerndhaarum Il

விளக்கம்

அகன்றார் என்றால் பெருமையில் உயர்ந்தவர்; தீர்ந்தார் என்றால் இழந்தவர். பொறாமை கொண்டு வாழ்ந்து பெருமை அடைந்தவர் யாரும் இல்லை. பொறாமை இல்லாதவர்களில் செல்வ வளத்தையும் சிறப்பையும் இழந்தவரும் யாரும் இல்லை. பொறாமையற்ற மனமே உண்மையான வளர்ச்சிக்கு அடிப்படை என்பது கருத்து.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

No one who was envious has ever risen to greatness, and no one free of envy has ever been left without prosperity.