புலால் மறுத்தல்

குறள் 251

தன்னூன் பெருக்கற்குத் தான்பிறிது ஊனுண்பான்
எங்ஙனம் ஆளும் அருள்?

Thannoon Perukkarkuth Thaanpiridhu Oonunpaan
Engnganam Aalum Arul?

விளக்கம்

தன் உடலின் சதையைப் பெருக்கிக்கொள்வதற்காக வேறோர் உயிரின் சதையை உண்பவனிடம் அருள் எப்படி நிலைத்து நிற்கும் என்று வள்ளுவர் கேள்வி எழுப்புகிறார். இங்கே "ஊன்" என்பது சதை அல்லது இறைச்சி; "அருள்" என்பது எல்லா உயிர்களிடமும் காட்டும் இரக்கம். தன் உடல் நலனுக்காகப் பிற உயிரை அழிப்பதும், உயிர்களிடம் இரக்கம் கொள்வதும் ஒரே மனத்தில் சேர்ந்து இருக்க முடியாது என்பதே கருத்து.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

How can someone who eats the flesh of another creature just to build up his own body be truly compassionate? Feeding oneself on another life sits uneasily with kindness.

குறள் 252

பொருளாட்சி போற்றாதார்க்கு இல்லை அருளாட்சி
ஆங்கில்லை ஊன்தின் பவர்க்கு.

Porulaatchi Potraadhaarkku Illai Arulaatchi
Aangillai Oondhin Pavarkku

விளக்கம்

செல்வத்தைக் கவனமாகக் காத்துப் பேணாதவர்களிடம் அந்தச் செல்வம் தங்கி நின்று பயன் தருவதில்லை. அதுபோலவே, இறைச்சி தின்பவர்களிடம் அருள் என்னும் செல்வம் நிலைப்பதில்லை. "ஆட்சி" என்பது ஒன்றைத் தமக்கு உரிமையாகக் கொண்டு அனுபவித்தல். பொருளைப் போலவே அருளையும் விழிப்புடன் காத்துப் பேண வேண்டும்; ஊன் உண்ணும் பழக்கம் அந்த அருளைக் கரைத்துவிடும் என்று வள்ளுவர் உவமையால் விளக்குகிறார்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Just as people who do not look after their wealth cannot really enjoy it, people who eat meat cannot truly hold on to compassion.

குறள் 253

படைகொண்டார் நெஞ்சம்போல் நன்னூக்காது ஒன்றன்
உடல்சுவை உண்டார் மனம்.

Pataikontaar Nenjampol Nannookkaadhu Ondran
Utalsuvai Untaar Manam

விளக்கம்

கையில் கொலைக்கருவியை ஏந்தியவனின் நெஞ்சம் நல்லதை நினைக்காமல் தாக்குவதிலேயே குறியாக இருக்கும். அதுபோலவே, வேறோர் உயிரின் உடலைச் சுவைத்து உண்டவனின் மனமும் இரக்கம் போன்ற நன்மையை நாடுவதில்லை. "நன்னூக்காது" என்றால் நல்லதை நோக்காது என்று பொருள். நாவின் சுவைக்கு அடிமையான மனம் மெல்ல மெல்லக் கனிவை இழந்துவிடும் என்பது இதன் கருத்து.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Like the heart of someone gripping a weapon, the mind of one who has relished the taste of another creature's body does not turn towards goodness.

குறள் 254

அருளல்ல தியாதெனிற் கொல்லாமை கோறல்
பொருளல்லது அவ்வூன் தினல்.

Arulalladhu Yaadhenin Kollaamai Koral
Porulalladhu Avvoon Thinal

விளக்கம்

அருள் எது என்று கேட்டால், அது எந்த உயிரையும் கொல்லாமல் இருப்பது; அருள் அல்லாதது எது என்று கேட்டால், அது உயிரைக் கொல்வது. ஆகவே, கொலையால் கிடைக்கும் அந்த இறைச்சியைத் தின்பது அறம் ஆகாது என்று வள்ளுவர் முடிக்கிறார். "கோறல்" என்றால் கொல்லுதல். கொல்லுதல் அருளுக்கு எதிரானது என்றால், அதன் பயனை உண்பதும் அருளுக்கு மாறானதே என்பது கருத்து.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

If you ask what compassion is, it is not killing; its opposite is killing. So eating the flesh that comes from killing cannot be right.

குறள் 255

உண்ணாமை உள்ளது உயிர்நிலை ஊனுண்ண
அண்ணாத்தல் செய்யாது அளறு.

Unnaamai Ulladhu Uyirnilai Oonunna
Annaaththal Seyyaadhu Alaru

விளக்கம்

ஊன் உண்ணாமல் இருப்பதால்தான் உயிர்கள் அழியாமல் வாழ்ந்து நிலைபெறுகின்றன. இறைச்சி உண்பவனை "அளறு" என்னும் சேற்றுக்குழி போன்ற நரகம் விழுங்கிக்கொண்டு, மீண்டும் வாய் திறந்து வெளியே விடாது. "அண்ணாத்தல்" என்பது வாயைத் திறத்தல். உயிர்களைக் காப்பதன் பெருமையையும், அவற்றை உணவாக்குவதன் கடுமையான விளைவையும் இங்கு வள்ளுவர் ஒப்பிட்டுக் காட்டுகிறார்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Living beings survive because flesh is not eaten; but the one who eats flesh is swallowed by hell, which never opens its mouth to let him out again.

குறள் 256

தினற்பொருட்டால் கொல்லாது உலகெனின் யாரும்
விலைப்பொருட்டால் ஊன்றருவா ரில்.

Thinarporuttaal Kollaadhu Ulakenin Yaarum
Vilaipporuttaal Oondraruvaa Ril

விளக்கம்

"நாங்கள் உயிரைக் கொல்வதில்லை, கடையில் விற்கும் இறைச்சியை வாங்கி உண்கிறோம்" என்று சிலர் சொல்லலாம். ஆனால் உண்பதற்காக உலகம் இறைச்சியை நாடாவிட்டால், பணம் ஈட்டுவதற்காக எவரும் உயிர்களைக் கொன்று இறைச்சியை விற்கமாட்டார்கள். ஆகவே கொலைக்கு வாங்கி உண்பவரும் பொறுப்பாளியே. வாங்குபவர் இருப்பதால்தான் விற்பவர் இருக்கிறார் என்பது இன்றைய வாழ்க்கைக்கும் பொருந்தும் உண்மை.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

If people did not kill for the sake of eating, no one would kill animals and sell their meat for money. Those who buy and eat share in the killing.

குறள் 257

உண்ணாமை வேண்டும் புலாஅல் பிறிதொன்றன்
புண்ணது உணர்வார்ப் பெறின்.

Unnaamai Ventum Pulaaal Piridhondran
Punnadhu Unarvaarp Perin

விளக்கம்

"புலால்" என்பது இறைச்சி. அது உண்மையில் வேறோர் உயிரின் உடலை வெட்டியதால் உண்டான புண்ணே ஆகும். இந்த உண்மையைத் தெளிவாக உணர்ந்துகொள்பவர்கள் அதை உண்ணாமல் விலக்க வேண்டும் என்று வள்ளுவர் கூறுகிறார். தட்டில் இருக்கும் உணவு, ஒரு உயிர் பட்ட வலியின் அடையாளம் என்பதை நினைத்துப் பார்த்தால் மனம் தானாகவே அதிலிருந்து விலகும் என்பது கருத்து.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Meat is nothing but the wound of another creature's body. Anyone who truly grasps this should refrain from eating it.

குறள் 258

செயிரின் தலைப்பிரிந்த காட்சியார் உண்ணார்
உயிரின் தலைப்பிரிந்த ஊன்.

Seyirin Thalaippirindha Kaatchiyaar Unnaar
Uyirin Thalaippirindha Oon

விளக்கம்

"செயிர்" என்றால் குற்றம், குறிப்பாக மனத்தைக் குழப்பும் மயக்கம். அந்த மயக்கத்திலிருந்து விடுபட்டுத் தெளிந்த அறிவைப் பெற்றவர்கள், உயிர் நீங்கிய உடலின் சதையை உண்ணமாட்டார்கள். "தலைப்பிரிந்த" என்பது நீங்கிய அல்லது பிரிந்த என்று பொருள்படும். உண்மையை மயக்கமின்றிக் காணும் அறிவே ஊன் உண்ணாமைக்கு வழிகாட்டும் என்று வள்ளுவர் சொல்கிறார்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

People whose understanding is clear and free from delusion will not eat flesh taken from a body that life has left.

குறள் 259

அவிசொரிந் தாயிரம் வேட்டலின் ஒன்றன்
உயிர்செகுத் துண்ணாமை நன்று.

Avisorin Thaayiram Vettalin Ondran
Uyirsekuth Thunnaamai Nandru

விளக்கம்

"அவி" என்பது வேள்வித் தீயில் ஊற்றப்படும் நெய் முதலிய பொருள்கள். அத்தகைய பொருள்களைச் சொரிந்து ஆயிரம் வேள்விகள் செய்வதைவிட, ஓர் உயிரைக் கொன்று அதன் இறைச்சியை உண்ணாமல் இருப்பதே மேலானது என்று வள்ளுவர் கூறுகிறார். பெரிய சடங்குகளைவிட, ஓர் உயிருக்குத் தீங்கு செய்யாத எளிய நடத்தையே உயர்ந்த அறம் என்பது இதன் கருத்து.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Refusing to kill a creature and eat it is better than performing a thousand fire sacrifices with offerings of ghee poured into the flames.

குறள் 260

கொல்லான் புலாலை மறுத்தானைக் கைகூப்பி
எல்லா உயிருந் தொழும்.

Kollaan Pulaalai Maruththaanaik Kaikooppi
Ellaa Uyirun Thozhum

விளக்கம்

எந்த உயிரையும் கொல்லாதவனையும், இறைச்சியை உண்ண மறுத்தவனையும் உலகில் உள்ள எல்லா உயிர்களும் கைகூப்பி வணங்கும் என்று வள்ளுவர் கூறுகிறார். "கைகூப்பித் தொழுதல்" என்பது ஆழ்ந்த மதிப்பையும் நன்றியையும் காட்டும் செயல். எல்லா உயிர்களுக்கும் அச்சமின்றி வாழும் உரிமையைத் தருபவன், அந்த உயிர்கள் அனைத்தின் அன்புக்கும் மதிப்புக்கும் உரியவனாகிறான் என்பது கருத்து.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Every living creature will fold its hands in reverence before the person who kills nothing and refuses to eat meat.