கேள்வி

குறள் 411

செல்வத்துட் செல்வஞ் செவிச்செல்வம் அச்செல்வம்
செல்வத்து ளெல்லாந் தலை.

Selvaththut Selvanj Chevichchelvam Achchelvam
Selvaththu Lellaan Thalai

விளக்கம்

உலகில் பலவகைச் செல்வங்கள் உண்டு. அவற்றுள் உண்மையான செல்வம், அறிவுடையோர் சொல்வதைக் காதால் கேட்டுப் பெறும் அறிவே ஆகும்; இதையே 'செவிச்செல்வம்' என்கிறார். பொருட்செல்வம் அழியலாம், களவு போகலாம்; கேட்டுப் பெற்ற அறிவை யாரும் பறிக்க முடியாது. ஆகவே அது எல்லாச் செல்வங்களிலும் முதன்மையானது. நல்லவர்களின் பேச்சைக் கவனமாகக் கேட்கும் பழக்கம் வாழ்நாள் முழுதும் பயன் தரும்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Of all the riches there are, the richest is what you gain by listening. That wealth of the ear stands at the very top, above every other kind of wealth.

குறள் 412

செவுக்குண வில்லாத போழ்து சிறிது
வயிற்றுக்கும் ஈயப் படும்.

Sevikkuna Villaadha Pozhdhu Siridhu
Vayitrukkum Eeyap Patum

விளக்கம்

காதுக்கு உணவு என்பது அறிவுடையோர் சொல்லும் நல்ல கருத்துகளைக் கேட்பதாகும். அப்படிக் கேட்கும் வாய்ப்பு இல்லாத நேரத்தில் மட்டுமே வயிற்றுக்கும் சிறிது உணவு கொடுக்கலாம். உடலுக்கு உணவு தேவைதான்; ஆனால் அறிவைக் கேட்டுப் பெறுவதே முதலிடம் பெற வேண்டும், உண்பது அதற்கு அடுத்ததே என்பது கருத்து. அறிவு பெறும் வாய்ப்பை உணவுக்காகக்கூடத் தவறவிடக் கூடாது.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Only when there is nothing worth hearing should you give a little food to the stomach as well. Feeding the mind through listening comes first; feeding the body comes second.

குறள் 413

செவியுணவிற் கேள்வி யுடையார் அவியுணவின்
ஆன்றாரோ டொப்பர் நிலத்து.

Seviyunavir Kelvi Yutaiyaar Aviyunavin
Aandraaro Toppar Nilaththu

விளக்கம்

காதுக்கு உணவாகிய கேள்விச் செல்வத்தைப் பெற்றவர்கள் இந்த மண்ணில் வாழ்ந்தாலும், வேள்வித் தீயில் இடப்படும் அவியை உணவாகக் கொள்ளும் உயர்ந்தோராகிய தேவர்களுக்கு நிகரானவர்கள். 'ஆன்றார்' என்பது மேன்மை நிறைந்தவர்களைக் குறிக்கிறது. நிறைந்த கேள்வி அறிவு ஒருவரை உலகிலேயே மிக உயர்ந்த நிலைக்கு உயர்த்தும் என்பது இதன் பொருள்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

People who feast their ears on wise teaching are, here on earth, the equals of the gods who feast on sacrificial offerings.

குறள் 414

கற்றில னாயினுங் கேட்க அஃதொருவற்கு
ஒற்கத்தின் ஊற்றாந் துணை.

Katrila Naayinung Ketka Aqdhoruvarku
Orkaththin Ootraan Thunai

விளக்கம்

ஒருவர் நூல்களைக் கற்கும் வாய்ப்பு பெறாதவராக இருந்தாலும், அறிவுடையோர் சொல்வதைக் கேட்க வேண்டும். அப்படிக் கேட்டுப் பெற்ற அறிவு, அவர் தளர்ந்து வருந்தும் காலத்தில் ஊன்றிக்கொள்ளும் கோல் போல அவரைத் தாங்கும் துணையாக இருக்கும். 'ஒற்கம்' என்பது தளர்ச்சியையும் துன்பத்தையும் குறிக்கிறது. படிப்பு இல்லாதவருக்கும் கேட்டல் வழியாக அறிவு பெறும் வழி திறந்தே இருக்கிறது.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Even if you have had no schooling, keep listening to the wise. What you hear will be a staff to lean on when hard times weaken you.

குறள் 415

இழுக்கல் உடையுழி ஊற்றுக்கோல் அற்றே
ஒழுக்க முடையார்வாய்ச் சொல்.

Izhukkal Utaiyuzhi Ootrukkol Atre
Ozhukka Mutaiyaarvaaich Chol

விளக்கம்

வழுக்கும் தரையில் நடப்பவனுக்குக் கையில் உள்ள ஊன்றுகோல் விழாமல் காப்பது போல, ஒழுக்கம் உடையவர்களின் வாயிலிருந்து வரும் சொற்கள் வாழ்க்கையில் தடுமாறும் நேரத்தில் நம்மைத் தாங்கிக் காக்கும். 'இழுக்கல்' என்பது வழுக்கல் ஆகும். நல்வழியில் வாழ்பவர்களின் அறிவுரைகளைக் கேட்டு நடப்பவர் தவறான பாதையில் விழுந்துவிடாமல் காக்கப்படுவார்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

The words of people who live rightly are like a walking stick on slippery ground: they keep you from falling when you are about to slip.

குறள் 416

எனைத்தானும் நல்லவை கேட்க அனைத்தானும்
ஆன்ற பெருமை தரும்.

Enaiththaanum Nallavai Ketka Anaiththaanum
Aandra Perumai Tharum

விளக்கம்

எவ்வளவு சிறிதாக இருந்தாலும் நல்ல கருத்துகளைக் கேட்க வேண்டும். கேட்ட அந்த அளவுக்கேனும் அது ஒருவருக்கு நிறைந்த பெருமையைத் தரும். 'எனைத்தானும்' என்பது எவ்வளவு குறைவாயினும் என்றும், 'அனைத்தானும்' என்பது அந்த அளவிற்கேனும் என்றும் பொருள்படும். நாள்தோறும் சிறிது சிறிதாகக் கேட்கும் நல்ல செய்திகளும் காலப்போக்கில் ஒருவரை உயர்த்தும்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Listen to good things, however little at a time. Even that much will bring you a measure of real and lasting greatness.

குறள் 417

பிழைத்துணர்ந்தும் பேதைமை சொல்லா ரிழைத்துணர்ந்
தீண்டிய கேள்வி யவர்.

Pizhaith Thunarndhum Pedhaimai Sollaa
Rizhaiththunarn Theentiya Kelvi Yavar

விளக்கம்

நுட்பமாக ஆராய்ந்து அறிந்து, நிறைய நல்ல கருத்துகளைக் கேட்டுச் சேர்த்து வைத்திருப்பவர்கள், ஏதேனும் ஒன்றைத் தவறாகப் புரிந்துகொண்ட நேரத்திலும் அறிவற்ற சொற்களைப் பேச மாட்டார்கள். 'இழைத்துணர்தல்' என்பது நுணுகி ஆராய்தல்; 'ஈண்டிய' என்பது திரண்டு சேர்ந்த என்பதாகும். ஆழ்ந்த கேள்வி அறிவு, தவறு நேரும்போதும் ஒருவரின் பேச்சை நிதானமாக வைத்திருக்கும்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Those who have carefully examined things and gathered much learning by listening will not talk foolishly, even when they happen to misunderstand something.

குறள் 418

கேட்பினுங் கேளாத் தகையவே கேள்வியால்
தோட்கப் படாத செவி.

Ketpinung Kelaath Thakaiyave Kelviyaal
Thotkap Pataadha Sevi

விளக்கம்

காது குத்தப்பட்டு அணிகலன் அணிவது போல, கேள்வி அறிவால் துளைக்கப்படாத காதுகள், ஒலிகளைக் கேட்டாலும் கேளாத செவிட்டுக் காதுகளுக்கு ஒப்பானவையே. 'தோட்கப்படுதல்' என்பது துளைக்கப்படுதல் ஆகும். நல்ல கருத்துகளைக் கேட்டு அறிவு பெறாத காது, ஒலியை மட்டுமே உணர்கிறது; அதன் உண்மைப் பயனை அடைவதில்லை.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Ears that have never been opened by good teaching may hear sounds, yet they are as good as deaf.

குறள் 419

நுணங்கிய கேள்விய ரல்லார் வணங்கிய
வாயின ராதல் அரிது.

Nunangiya Kelviya Rallaar Vanangiya
Vaayina Raadhal Aridhu

விளக்கம்

நுட்பமான அறிவுரைகளைக் கேட்டுப் பழகாதவர்கள், பணிவான சொற்களைப் பேசுபவர்களாக இருப்பது அரிது. 'வணங்கிய வாய்' என்பது அடக்கமும் பணிவும் நிறைந்த பேச்சைக் குறிக்கிறது. நிறையக் கேட்டவர்கள் தாம் அறியாதது எவ்வளவு என்பதை உணர்வதால் அடக்கமாகப் பேசுவார்கள்; கேட்காதவர்களிடம் அந்தப் பணிவு எளிதில் வருவதில்லை.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

People who have not listened to refined, subtle teaching rarely speak with modesty and humility.

குறள் 420

செவியிற் சுவையுணரா வாயுணர்வின் மாக்கள்
அவியினும் வாழினும் என்?

Seviyir Suvaiyunaraa Vaayunarvin Maakkal
Aviyinum Vaazhinum En?

விளக்கம்

நாவால் உணவின் சுவையை மட்டுமே அறிந்து, காதால் நல்ல கருத்துகளின் சுவையை அறியாதவர்கள் விலங்குகளைப் போன்றவர்களே; இதையே 'மாக்கள்' என்கிறார். அத்தகையவர்கள் இறந்தாலும் வாழ்ந்தாலும் உலகுக்கு என்ன வேறுபாடு? 'அவிதல்' என்பது இறத்தல் ஆகும். அறிவைக் கேட்டுச் சுவைக்காத வாழ்க்கை பயனற்றது என்பது கருத்து.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Some people know only the tastes of the tongue and never the taste of what the ear can take in. Whether such people die or live, what difference does it make?