விருந்தோம்பல்

குறள் 81

இருந்தோம்பி இல்வாழ்வ தெல்லாம் விருந்தோம்பி
வேளாண்மை செய்தற் பொருட்டு.

Irundhompi Ilvaazhva Thellaam Virundhompi
Velaanmai Seydhar Poruttu

விளக்கம்

வீட்டில் இருந்துகொண்டு பொருளைச் சேர்த்துப் பாதுகாத்து இல்வாழ்க்கை நடத்துவது எல்லாம், வீடு தேடி வரும் விருந்தினரைப் போற்றி, பிறருக்கு உதவி செய்வதற்காகவே ஆகும். இங்கு 'வேளாண்மை' என்பது உழவைக் குறிக்காமல், பிறருக்குச் செய்யும் உதவியைக் குறிக்கிறது. நாம் உழைத்துச் சேர்க்கும் செல்வம் நமக்கு மட்டுமன்று, வந்தவர்களோடு பகிர்ந்துகொள்ளவும் உரியது என்பதே இதன் கருத்து.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Living as a householder and looking after one's wealth has one real purpose: to welcome guests and to help others.

குறள் 82

விருந்து புறத்ததாத் தானுண்டல் சாவா
மருந்தெனினும் வேண் டற்பாற் றன்று.

Virundhu Puraththadhaath Thaanuntal Saavaa
Marundheninum Ventarpaar Randru

விளக்கம்

விருந்தினர் வீட்டுக்கு வெளியே காத்திருக்க, தான் மட்டும் உள்ளே உண்பது தகாது. அப்படி உண்ணும் உணவு சாவைத் தடுக்கும் அமிழ்தமாகவே இருந்தாலும், அதை விரும்புவது முறையன்று. 'சாவா மருந்து' என்பது இறவாமையைத் தரும் அமிழ்தத்தைக் குறிக்கிறது. எவ்வளவு அருமையான உணவாயினும், வந்தவரோடு பகிர்ந்து உண்பதே சிறந்தது.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Eating by yourself while a guest is left outside is not right, even if what you are eating were the nectar that grants immortality.

குறள் 83

வருவிருந்து வைகலும் ஓம்புவான் வாழ்க்கை
பருவந்து பாழ்படுதல் இன்று.

Varuvirundhu Vaikalum Ompuvaan Vaazhkkai
Paruvandhu Paazhpatudhal Indru

விளக்கம்

நாள்தோறும் தன்னிடம் வரும் விருந்தினரைப் போற்றி வரவேற்பவனுடைய வாழ்க்கை, வறுமையால் வருந்திக் கெட்டுப் போவதில்லை. 'பருவந்து' என்றால் துன்பப்பட்டு என்றும், 'பாழ்படுதல்' என்றால் அழிந்து போதல் என்றும் பொருள். கொடுப்பதால் குறைந்துவிடுவோம் என்று அஞ்சத் தேவையில்லை; பகிர்ந்து வாழும் குடும்பம் நிலைத்து நிற்கும்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

A person who looks after the guests who come every day will never see their household ruined by want and hardship.

குறள் 84

அகனமர்ந்து செய்யாள் உறையும் முகனமர்ந்து
நல்விருந்து ஓம்புவான் இல்.

Akanamarndhu Seyyaal Uraiyum Mukanamarndhu
Nalvirundhu Ompuvaan Il

விளக்கம்

முகம் மலர்ந்து, இன்முகத்தோடு நல்ல விருந்தினரைப் போற்றுபவனுடைய வீட்டில், செல்வத்தின் தெய்வமாகிய திருமகள் மனம் மகிழ்ந்து தங்கியிருப்பாள். 'செய்யாள்' என்பது திருமகளைக் குறிக்கும்; 'அகன் அமர்ந்து' என்றால் உள்ளம் மகிழ்ந்து என்று பொருள். உணவு மட்டுமன்றி, மலர்ந்த முகமும் விருந்தோம்பலின் முதன்மையான பகுதி என்பது இதன் கருத்து.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Fortune, the goddess of wealth, gladly makes her home in the house of one who receives good guests with a warm, smiling face.

குறள் 85

வித்தும் இடல்வேண்டும் கொல்லோ விருந்தோம்பி
மிச்சில் மிசைவான் புலம்.

Viththum Italventum Kollo Virundhompi
Michchil Misaivaan Pulam

விளக்கம்

விருந்தினருக்கு முதலில் உணவளித்து, மீதியைத் தான் உண்பவனுடைய நிலத்தில் விதை விதைக்கவும் வேண்டுமோ? வேண்டாம்; அது தானாகவே விளையும் என்பது கருத்து. 'மிச்சில்' என்றால் மீதி, 'புலம்' என்றால் விளைநிலம். பிறரை முன்னிறுத்திப் பகிர்ந்து வாழ்பவனுக்கு வளம் தானாக வந்து சேரும் என்பதை இவ்வாறு உயர்த்திக் கூறுகிறார்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Does the field of a person who feeds guests first and eats what is left even need to be sown? Such a person's land will yield plenty on its own.

குறள் 86

செல்விருந்து ஓம்பி வருவிருந்து பார்த்திருப்பான்
நல்வருந்து வானத் தவர்க்கு.

Selvirundhu Ompi Varuvirundhu Paarththiruppaan
Nalvarundhu Vaanath Thavarkku

விளக்கம்

வந்த விருந்தினரைப் போற்றி வழியனுப்பிவிட்டு, இனி வரப்போகும் விருந்தினரை எதிர்பார்த்துக் காத்திருப்பவன், வானுலகில் வாழும் தேவர்களுக்கு நல்ல விருந்தினனாக ஆவான். 'செல்விருந்து' என்பது விடைபெற்றுச் செல்லும் விருந்தினரையும், 'வருவிருந்து' என்பது இனி வர இருப்பவரையும் குறிக்கும். விருந்தோம்பலைச் சுமையாகக் கருதாமல் மகிழ்ச்சியோடு தொடர்ந்து செய்பவன் மேலுலகிலும் மதிக்கப்படுவான்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

One who sees off the guests who have been and then eagerly waits for the next will himself be welcomed as an honoured guest by those who dwell in heaven.

குறள் 87

இனைத்துணைத் தென்பதொன் றில்லை விருந்தின்
துணைத்துணை வேள்விப் பயன்.

Inaiththunaith Thenpadhon Rillai Virundhin
Thunaiththunai Velvip Payan

விளக்கம்

விருந்தோம்பல் என்னும் நற்செயலின் பயன் இவ்வளவுதான் என்று அளந்து சொல்ல முடியாது. அது, போற்றப்பட்ட விருந்தினரின் தகுதியின் அளவைப் பொறுத்தே அமையும். இங்கு 'வேள்வி' என்பது விருந்தினருக்குச் செய்யும் உதவியைக் குறிக்கிறது. ஒருவருக்குச் செய்யும் உதவியின் மதிப்பு, அதைப் பெறுபவரின் தகுதியால் உயர்கிறது.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

The reward of hospitality cannot be fixed at any set amount; it is as great as the worth of the guests who are cared for.

குறள் 88

பரிந்தோம்பிப் பற்றற்றேம் என்பர் விருந்தோம்பி
வேள்வி தலைப்படா தார்.

Parindhompip Patratrem Enpar Virundhompi
Velvi Thalaippataa Thaar

விளக்கம்

விருந்தினரைப் போற்றி உதவும் நற்செயலில் ஈடுபடாதவர்கள், 'வருந்தி உழைத்துச் செல்வத்தைக் காத்தோம்; இப்போது எங்களுக்குத் துணை யாருமில்லையே' என்று பின்னால் புலம்புவார்கள். 'பரிந்து ஓம்பி' என்றால் பெருமுயற்சியோடு பாதுகாத்து என்றும், 'பற்று அற்றேம்' என்றால் பற்றுக்கோடு இழந்தோம் என்றும் பொருள். பகிராமல் சேர்த்த செல்வம் இறுதியில் தனிமையையே தரும்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Those who never practise hospitality will one day lament, 'We guarded our wealth so carefully, and now we have no one to lean on.'

குறள் 89

உடைமையுள் இன்மை விருந்தோம்பல் ஓம்பா
மடமை மடவார்கண் உண்டு.

Utaimaiyul Inmai Virundhompal Ompaa
Matamai Matavaarkan Untu

விளக்கம்

செல்வம் இருந்தும் வறுமையில் இருப்பது போன்ற நிலை, விருந்தினரைப் போற்றாத அறியாமையே ஆகும். அந்த அறியாமை அறிவில்லாதவர்களிடம் மட்டுமே காணப்படும். 'மடமை' என்றால் அறிவின்மை, 'மடவார்' என்றால் அறிவற்றவர். பொருள் நிறைய இருந்தும் பகிர மனமில்லாதவன் உண்மையில் ஏழையே என்பது இதன் கருத்து.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

To refuse hospitality is to be poor in the midst of wealth; such foolishness is found only in fools.

குறள் 90

மோப்பக் குழையும் அனிச்சம் முகந்திரிந்து
நோக்கக் குநழ்யும் விருந்து.

Moppak Kuzhaiyum Anichcham Mukandhirindhu
Nokkak Kuzhaiyum Virundhu

விளக்கம்

அனிச்சம் என்னும் மெல்லிய மலர் முகர்ந்தவுடனேயே வாடிவிடும். ஆனால் விருந்தினரோ, வீட்டுக்காரர் முகம் மாறுபட்டு விருப்பமின்றிப் பார்த்தாலே மனம் வாடிவிடுவர். 'முகம் திரிந்து நோக்குதல்' என்றால் மலர்ச்சியில்லாத முகத்தோடு பார்த்தல். அனிச்சத்தை விடவும் விருந்தினரின் மனம் மென்மையானது; எனவே இன்முகம் காட்டுவது இன்றியமையாதது.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

The delicate anicham flower wilts when merely smelled, but a guest wilts at nothing more than a cold, unwelcoming look from the host.