குறள் 1187

குறள் 1187

புல்லிக் கிடந்தேன் புடைபெயர்ந்தேன் அவ்வளவில்
அள்ளிக்கொள் வற்றே பசப்பு.

Pullik Kitandhen Putaipeyarndhen Avvalavil
Allikkol Vatre Pasappu

விளக்கம்

காதலரைத் தழுவியபடி படுத்திருந்தேன்; சற்றே பக்கமாகப் புரண்டேன். அந்தச் சிறு இடைவெளியிலேயே, கையால் அள்ளி எடுக்கலாம் என்னும் அளவுக்குப் பசலை என்மேல் அடர்த்தியாகப் படர்ந்துவிட்டது என்று தலைவி கூறுகிறாள். ஒரு சிறு விலகலையும் தாங்க முடியாத அளவுக்கு அவள் காதல் ஆழமானது என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

I lay in his embrace and merely turned a little aside, and in that instant the pallor covered me so thickly it could have been scooped up by the handful.