குறள் 1207
மறப்பின் எவனாவன் மற்கொல் மறப்பறியேன்
உள்ளினும் உள்ளம் சுடும்.Marappin Evanaavan Markol Marappariyen
Ullinum Ullam Sutum
- விளக்கம்
- 'அவரோடு கூடியிருந்த இன்பத்தை நான் ஒருநாளும் மறந்ததில்லை; ஆனாலும் அதை நினைக்கும்போதே என் உள்ளம் சுடுகிறது. அப்படியிருக்க, அதை மறந்துவிட்டால் நான் என்ன ஆவேனோ?' என்று தலைவி கலங்குகிறாள். நினைப்பது துன்பம் தந்தாலும், மறப்பது உயிரையே போக்கிவிடும் என்பது கருத்து.
- பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)
- I have never known how to forget him, and even remembering scorches my heart; what would become of me if I ever did forget?
பழைய ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புகள்
- ஆங்கிலப் பொருள் (டபிள்யூ. எச். ட்ரூ, ஜான் லாசரஸ்)
- I have never forgotten (the pleasure); even to think of it burns my soul; could I live, if I should ever forget it ?.
- ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு (ஜி. யு. போப்)
- If I remembered not what were I then? And yet, The fiery smart of what my spirit knows not to forget.