குறள் 1227
காலை அரும்பிப் பகலெல்லாம் போதாகி
மாலை மலரும்இந் நோய்.Kaalai Arumpip Pakalellaam Podhaaki
Maalai Malarumin Noi
- விளக்கம்
- என் காதல் நோய் காலையில் அரும்பாகத் தோன்றி, பகல் முழுவதும் முதிர்ந்த மொட்டாக வளர்ந்து, மாலையில் முழுதாக மலர்ந்துவிடுகிறது என்கிறாள் தலைவி. ‘போது’ என்பது மலரத் தயாராக இருக்கும் மொட்டு. ஒரு பூ படிப்படியாக மலர்வதைப் போல, பிரிவுத் துயரமும் நாள் முழுதும் வளர்ந்து மாலையில் உச்சத்தை அடைகிறது என்பது கருத்து.
- பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)
- This lovesickness buds in the morning, swells like a ripening bud all through the day, and bursts into full bloom in the evening.
பழைய ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புகள்
- ஆங்கிலப் பொருள் (டபிள்யூ. எச். ட்ரூ, ஜான் லாசரஸ்)
- This malady buds forth in the morning, expands all day long and blossoms in the evening.
- ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு (ஜி. யு. போப்)
- My grief at morn a bud, all day an opening flower, Full-blown expands in evening hour.