குறள் 1231
சிறுமை நமக்கொழியச் சேட்சென்றார் உள்ளி
நறுமலர் நாணின கண்.Sirumai Namakkozhiyach Chetchendraar Ulli
Narumalar Naanina Kan
- விளக்கம்
- பிரிந்து சென்ற தலைவனை எண்ணி வாடும் தலைவியிடம் தோழி கூறுவது இது. நமக்கு இந்தத் துன்பத்தை விட்டுவிட்டுத் தொலைவான நாட்டுக்குச் சென்றவரை நினைத்து நினைத்து அழுததால், உன் கண்கள் தம் அழகை இழந்துவிட்டன. முன்பு மணமுள்ள மலர்களையும் வென்ற அவை, இப்போது அதே மலர்களின் முன் வெட்கப்படுகின்றன. சிறுமை என்பது துன்பம்; சேண் என்பது தொலைவு.
- பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)
- Thinking of the one who went far away and left us this sorrow, your eyes have lost their beauty and now feel ashamed before the fragrant flowers they once outshone.
பழைய ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புகள்
- ஆங்கிலப் பொருள் (டபிள்யூ. எச். ட்ரூ, ஜான் லாசரஸ்)
- While we endure the unbearable sorrow, your eyes weep for him who is gone afar, and shun (the sight of) fragrant flowers.
- ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு (ஜி. யு. போப்)
- Thine eyes grown dim are now ashamed the fragrant flow'rs to see, Thinking on him, who wand'ring far, leaves us in misery.