குறள் 1234
பணைநீங்கிப் பைந்தொடி சோரும் துணைநீங்கித்
தொல்கவின் வாடிய தோள்.Panaineengip Paindhoti Sorum Thunaineengith
Tholkavin Vaatiya Thol
- விளக்கம்
- தோழி தலைவியிடம் கூறுவது. உனக்குத் துணையாகிய தலைவன் பிரிந்து சென்றதால், உன் தோள்கள் பழைய அழகை இழந்து வாடின; தம் திரண்ட பருமையையும் இழந்து மெலிந்தன. அதனால் நீ அணிந்திருக்கும் அழகிய வளையல்கள் தளர்ந்து நழுவுகின்றன. பணை என்பது பருமை; பைந்தொடி என்பது அழகிய வளையல்.
- பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)
- Since your partner left, your shoulders have lost their old beauty and fullness, and your fine bangles have grown loose and slip down.
பழைய ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புகள்
- ஆங்கிலப் பொருள் (டபிள்யூ. எச். ட்ரூ, ஜான் லாசரஸ்)
- In the absence of your consort, your shoulders having lost their former beauty and fulness, your bracelets of pure gold have become loose.
- ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு (ஜி. யு. போப்)
- When lover went, then faded all their wonted charms, And armlets' golden round slips off from these poor wasted arms.