குறள் 1246

குறள் 1246

கலந்துணர்த்தும் காதலர்க் கண்டாற் புலந்துணராய்
பொய்க்காய்வு காய்திஎன் நெஞ்சு.

Kalandhunarththum Kaadhalark Kantaar Pulandhunaraai
Poikkaaivu Kaaidhien Nenju

விளக்கம்

‘என் நெஞ்சே, கூடி அணைத்து ஊடலைத் தீர்க்கும் காதலரை நேரில் கண்டதும் நீ ஊடலைத் தொடர மாட்டாய்; உடனே இளகிவிடுவாய். ஆகவே இப்போது நீ அவர்மீது காட்டும் சினம் பொய்யான சினமே’ என்று தலைவி கூறுகிறாள். ‘புலத்தல்’ என்பது காதலர்க்கிடையே ஏற்படும் செல்லக் கோபம். அன்புள்ளவரிடம் கொள்ளும் கோபம் அவரைக் கண்டவுடன் கரைந்து விடும் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

Heart, the moment you see the lover who melts all quarrels in an embrace, you will not keep up your sulking; so this anger you now feel is only a pretence.