குறள் 1250

குறள் 1250

துன்னாத் துறந்தாரை நெஞ்சத்து உடையேமா
இன்னும் இழத்தும் கவின்.

Thunnaath Thurandhaarai Nenjaththu Utaiyemaa
Innum Izhaththum Kavin

விளக்கம்

‘நம்மோடு சேர்ந்திருக்காமல் நம்மைக் கைவிட்டுப் பிரிந்தவரை இன்னும் நெஞ்சில் வைத்திருந்தால், நம்மிடம் எஞ்சியிருக்கும் அழகையும் இழந்து விடுவோம்’ என்று தலைவி கூறுகிறாள். ‘துன்னா’ என்பது நெருங்காமல், ‘கவின்’ என்பது அழகு. பிரிவுத் துயரால் ஏற்கனவே மெலிந்த அவள், இனியும் அவரையே நினைத்து ஏங்கினால் மேலும் வாடி விடுவோம் என்று அஞ்சுகிறாள்.

பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)

If we keep holding in our heart the one who left us and will not come near, we will lose even the little beauty we still have.