குறள் 1259
புலப்பல் எனச்சென்றேன் புல்லினேன் நெஞ்சம்
கலத்தல் உறுவது கண்டு.Pulappal Enachchendren Pullinen Nenjam
Kalaththal Uruvadhu Kantu
- விளக்கம்
- புலத்தல் என்பது ஊடல், அதாவது செல்லக் கோபம் கொள்ளுதல். அவரிடம் ஊடல் கொண்டு விலகி நிற்பேன் என்று எண்ணித்தான் சென்றேன் என்கிறாள் தலைவி. ஆனால் என் நெஞ்சம் அவரோடு கலந்துவிட முனைவதைக் கண்டதும், கோபத்தை மறந்து அவரைத் தழுவிக்கொண்டேன். அன்புக்கு முன் பொய்க்கோபம் நிலைக்காது என்பது கருத்து.
- பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)
- I went meaning to sulk and keep my distance, but when I saw my heart rushing to join him, I simply embraced him.
பழைய ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புகள்
- ஆங்கிலப் பொருள் (டபிள்யூ. எச். ட்ரூ, ஜான் லாசரஸ்)
- I said I would feign dislike and so went (away); (but) I embraced him the moment I say my mind began to unite with him!.
- ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு (ஜி. யு. போப்)
- 'I 'll shun his greeting'; saying thus with pride away I went:I held him in my arms, for straight I felt my heart relent.