குறள் 1269
ஒருநாள் எழுநாள்போல் செல்லும்சேண் சென்றார்
வருநாள்வைத்து ஏங்கு பவர்க்கு.Orunaal Ezhunaalpol Sellumsen Sendraar
Varunaalvaiththu Engu Pavarkku
- விளக்கம்
- தொலைவான இடத்திற்குச் சென்ற அன்பர் திரும்பி வரும் நாளை மனத்தில் வைத்து ஏங்கிக் காத்திருப்பவர்களுக்கு, ஒரு நாள் ஏழு நாட்களைப் போல நீண்டு மெதுவாகக் கழியும். காத்திருக்கும் ஏக்கம் காலத்தையே நீளச் செய்கிறது என்பது கருத்து. அன்றாட வாழ்விலும், நமக்குப் பிடித்தவரின் வருகைக்காகக் காத்திருக்கும்போது நேரம் நகராதது போலத் தோன்றுவதை நாம் உணர்கிறோம்.
- பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)
- For someone pining and counting the days until a loved one far away returns, a single day drags on as long as seven.
பழைய ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புகள்
- ஆங்கிலப் பொருள் (டபிள்யூ. எச். ட்ரூ, ஜான் லாசரஸ்)
- To those who suffer waiting for the day of return of their distant lovers one day is as long as seven days.
- ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு (ஜி. யு. போப்)
- One day will seem like seven to those who watch and yearn For that glad day when wanderers from afar return.