குறள் 1297
நாணும் மறந்தேன் அவர்மறக் கல்லாஎன்
மாணா மடநெஞ்சிற் பட்டு.Naanum Marandhen Avarmarak Kallaaen
Maanaa Matanenjir Pattu
- விளக்கம்
- என் காதலரை மறக்கத் தெரியாத என் நெஞ்சு மாண்பு இல்லாததும் அறியாமை நிறைந்ததும் ஆகும். அப்படிப்பட்ட நெஞ்சின் பிடியில் சிக்கிக்கொண்டதால், என் நாணத்தையும் நான் மறந்துவிட்டேன் என்று தலைவி வருந்துகிறாள். 'மாணா' என்பது பெருமை இல்லாத; 'மடநெஞ்சு' என்பது பேதை நெஞ்சு என்று பொருள்படும்.
- பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)
- Caught in the grip of my foolish, unworthy heart, which cannot forget him, I have forgotten even my sense of shame.
பழைய ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புகள்
- ஆங்கிலப் பொருள் (டபிள்யூ. எச். ட்ரூ, ஜான் லாசரஸ்)
- I have even forgotten my modesty, having been caught in my foolish mind which is not dignified enough to forget him.
- ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு (ஜி. யு. போப்)
- Fall'n 'neath the sway of this ignoble foolish heart, Which will not him forget, I have forgotten shame.