குறள் 246
பொருள்நீங்கிப் பொச்சாந்தார் என்பர் அருள்நீங்கி
அல்லவை செய்தொழுகு வார்.Porulneengip Pochchaandhaar Enpar Arulneengi
Allavai Seydhozhuku Vaar
- விளக்கம்
- அருளைக் கைவிட்டு, தீய செயல்களைச் செய்து வாழ்பவர்கள், வாழ்க்கையின் உண்மையான பயனை இழந்தவர்கள்; தமக்குப் பின்னால் வரப்போகும் துன்பத்தையும் மறந்தவர்கள் என்று அறிந்தோர் கூறுவர். 'பொச்சாப்பு' என்றால் மறதி. கொடுமை செய்பவர்கள் தற்காலிக நலனைக் கண்டு, நீண்ட கால விளைவுகளை மறந்துவிடுகிறார்கள்.
- பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)
- The wise say that people who abandon compassion and live by doing wrong have lost sight of what truly matters in life and forgotten the suffering that awaits them.
பழைய ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புகள்
- ஆங்கிலப் பொருள் (டபிள்யூ. எச். ட்ரூ, ஜான் லாசரஸ்)
- (The wise) say that those who neglect kindness and practise cruelties, neglected virtue (in their former birth), and forgot (the sorrows which they must suffer.).
- ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு (ஜி. யு. போப்)
- Gain of true wealth oblivious they eschew, Who 'grace' forsake, and graceless actions do.