குறள் 420
செவியிற் சுவையுணரா வாயுணர்வின் மாக்கள்
அவியினும் வாழினும் என்?Seviyir Suvaiyunaraa Vaayunarvin Maakkal
Aviyinum Vaazhinum En?
- விளக்கம்
- நாவால் உணவின் சுவையை மட்டுமே அறிந்து, காதால் நல்ல கருத்துகளின் சுவையை அறியாதவர்கள் விலங்குகளைப் போன்றவர்களே; இதையே 'மாக்கள்' என்கிறார். அத்தகையவர்கள் இறந்தாலும் வாழ்ந்தாலும் உலகுக்கு என்ன வேறுபாடு? 'அவிதல்' என்பது இறத்தல் ஆகும். அறிவைக் கேட்டுச் சுவைக்காத வாழ்க்கை பயனற்றது என்பது கருத்து.
- பொருள் (ஆங்கிலத்தில்)
- Some people know only the tastes of the tongue and never the taste of what the ear can take in. Whether such people die or live, what difference does it make?
பழைய ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புகள்
- ஆங்கிலப் பொருள் (டபிள்யூ. எச். ட்ரூ, ஜான் லாசரஸ்)
- What does it matter whether those men live or die, who can judge of tastes by the mouth, and not by the ear ?.
- ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு (ஜி. யு. போப்)
- His mouth can taste, but ear no taste of joy can give! What matter if he die, or prosperous live.