இன்றைய இளைஞர்களில் பலருக்கு ஜனா கிருஷ்ணமூர்த்தி என்ற பெயர் அறிமுகமில்லாமல் இருக்கலாம். மதுரையில் பிறந்து சட்டம் படித்து வக்கீலாக பணியாற்றிய அவர், பின்னர் ஆர்.எஸ்.எஸ். வழியாக அரசியலுக்கு வந்து பாரதிய ஜனதா கட்சியை தொடங்கியவர்களில் ஒருவராகக் குறிப்பிடப்படுகிறார். ஆடம்பரத்தை விரும்பாத, நேர்த்தியான எளிமையுடன் செயல்பட்டவர் என்றே அவரை நினைவுகூர்கிறார்கள்.
இந்த நினைவு 1996 மக்களவைத் தேர்தல் பின்னணியில் வருகிறது. அப்போது பாஜ 161 இடங்களைப் பெற்று தனிப்பெரும் கட்சியாக இருந்தாலும், ஆட்சி அமைக்க தேவையான 272 இடங்கள் கிடைக்கவில்லை. வழக்கப்படி அப்போதைய ஜனாதிபதி சங்கர் தயாள் சர்மா, அடல் பிஹாரி வாஜ்பாயை அரசு அமைக்க அழைத்தார்; சிவசேனா, அகாலி தளம், சமதா கட்சி போன்ற ஆதரவுகள் இருந்தும் எண்ணிக்கை போதாத நிலை தொடர்ந்தது.
மே 16, 1996-ல் வாஜ்பாய் பிரதமராக பதவியேற்றார். முரளி மனோகர் ஜோஷி, சிக்கந்தர் பக்த், சுஷ்மா ஸ்வராஜ், பிரமோத் மகாஜன், ஜஸ்வந்த் சிங் உள்ளிட்ட 11 பேர் அமைச்சர்களாக இணைந்தனர். மே 28-ல் நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு வரவிருந்ததால், பகுஜன் சமாஜ் கட்சி உள்ளிட்ட சில மாநிலக் கட்சிகளின் ஆதரவைப் பெற பேச்சுவார்த்தைகள் நடந்ததாகவும், அந்த நேரத்தில் பாஜவின் துணை தேசிய தலைவராக ஜனா கிருஷ்ணமூர்த்தி இருந்ததாகவும் கூறப்படுகிறது.
டில்லி அசோக் சாலையில் இருந்த பாஜ அலுவலகத்தில் நடந்த சந்திப்பில், ஜனா தமிழில் அன்புடன் வரவேற்றதாக எழுத்தாளர் பதிவு செய்கிறார். ஆனால் “மெஜாரிட்டி இல்லாமல் வாஜ்பாய் எப்படி பெரும்பான்மையை நிரூபிப்பார்?” என்ற கேள்வி எழுந்தபோது, வாஜ்பாய் அழைப்பை ஏற்று பதவியேற்றதே அவர் கணக்கிட்டு முடிவு செய்திருப்பார் என்ற பொருளில் ஜனா கடுமையாகப் பதிலளித்ததாகவும், அவரது குரலில் கோபம் வெளிப்பட்டதாகவும் கூறப்படுகிறது.
இறுதியில் பெரும்பான்மையை நிரூபிக்க முடியாத காரணத்தால் மே 28-ல் வாஜ்பாய் ராஜினாமா செய்தார்; அவரது முதல் ஆட்சி 13 நாட்களிலேயே முடிந்தது. இந்த நிகழ்வை முன்வைத்து, ஜனா கிருஷ்ணமூர்த்தியின் கட்டுப்பாடு, ஆடம்பரமற்ற நடை, மற்றும் தலைமை மீது வைத்திருந்த உறுதியான நம்பிக்கை ஆகியவற்றை எழுத்தாளர் நினைவுகூர்கிறார்.
