தமிழக தேர்தல் அரசியல் ஒருகாலத்தில் மக்கள் நலப் பணிகளின் அடிப்படையில் மதிப்பிடப்பட்டதாகவும், காமராஜர் காலத்துக்குப் பிறகு அந்த நேர்மை மங்கியதாகவும் பா.ம.க. நிர்வாகி ஒருவர் கட்டுரையில் கூறுகிறார். அதன் பின்னர் ‘பிம்ப அரசியல்’ தான் மாநில அரசியலை இயக்கி வருவதாக அவர் வாதிடுகிறார்.
தி.மு.க. உருவான காலத்திலிருந்தே திரைத்துறை, இலக்கியம், நாடக மேடைகள் போன்றவற்றை பயன்படுத்தி தங்களுக்கு ஏற்ற கருத்துகளை நிலைநிறுத்த முயன்றதாகவும் அவர் குற்றம்சாட்டுகிறார். எம்.ஜி.ஆர். மீது மக்கள் ஆதரவு அதிகரித்தபோது, மக்கள் நலத் திட்டங்களால் போட்டியிடாமல், தனிநபர் தாக்குதல்களை அரசியலாக்கியதாகவும் அவர் குறிப்பிடுகிறார்.
தொழில்நுட்ப யுகத்தில் திரைப்படம், தொலைக்காட்சி, அச்சு ஊடகம் மட்டுமல்லாமல் சமூக ஊடகங்களிலும் திட்டமிட்ட கருத்துருவாக்கம் நடந்ததாக அவர் கூறுகிறார். எதிர்மறை கருத்து தெரிவித்தவர்களை அடக்க முயன்றதாகவும், தாங்களே உருவாக்கிய பிம்பத்தில் மயங்கி ஆட்சிக் கட்டுப்பாட்டை இழந்ததால் சட்டம்-ஒழுங்கு பாதிக்கப்பட்டதாகவும் அவர் வாதிடுகிறார்.
வரும் தேர்தலை முன்னிட்டு தி.மு.க. கட்டமைக்கும் முக்கிய பிம்பம் “எங்களுடையது பலம் வாய்ந்த கூட்டணி” என்பதாக அவர் கூறுகிறார். ஆனால் கூட்டணியில் கட்சிகள் அதிகமாக இருப்பது மட்டுமே வலிமையை நிரூபிக்காது என்றும், ஓட்டு வங்கி மற்றும் மக்கள் பணிகளின் அடிப்படையில்தான் வலிமை மதிப்பிடப்பட வேண்டும் என்றும் அவர் வலியுறுத்துகிறார்.
மேலும், தி.மு.க. கூட்டணியில் உள்ள கட்சிகள் அரவணைப்பால் அல்ல; தங்கள் தனித்துவத்தை இழந்து சார்புநிலைக்கு தள்ளப்பட்டதால் வெளியேற முடியாத நிலை ஏற்பட்டுள்ளதாகவும் அவர் கூறுகிறார். புதிய கட்சிகளை மறைமுகமாக ஊக்குவித்து பின்னர் கூட்டணியில் இணைத்து “மாபெரும் கூட்டணி” என்ற தோற்றத்தை உருவாக்கும் தந்திரமும் இருப்பதாக அவர் குற்றம்சாட்டி, தற்போதைய கூட்டணி வலிமை அல்ல; பலவீனத்தை மறைக்கும் பகட்டென முடிவுக்குவருகிறார்.
