தி.மு.க. தலைமையகம் அறிவாலயத்தில் சமீபத்தில் நடந்த வேட்பாளர் நேர்காணலில் பங்கேற்ற துணை முதல்வர் உதயநிதி ஸ்டாலின், “தொகுதியைப் பற்றிக் கேட்டனர்; பதிலளித்தேன். யோசித்து முடிவு சொல்வதாகத் தலைமை கூறியுள்ளது” என ஊடகங்களுக்கு தெரிவித்தார். இந்த அடக்கமான பதில், திராவிட அரசியலில் அவரது நிலை குறித்து அரசியல் வட்டாரங்களில் மீண்டும் விவாதத்தை கிளப்பியுள்ளது.
அரசியலில் ஆளுமை உருவாகுவது பொதுவாக மூன்று வழிகளில் என கட்டுரை வாதிடுகிறது: மக்களின் கவனத்தை ஈர்த்து அதை ஓட்டாக மாற்றும் மக்கள் ஈர்ப்பு; தொடர்ந்து சமூக சேவை/மக்கள் பணியால் அடிமட்டத்தில் உருவாகும் நம்பிக்கை; அல்லது கருத்தாளுமை, வாதத் திறன், கொள்கைத் தெளிவு போன்றவற்றால் கிடைக்கும் செல்வாக்கு. இந்த அளவுகோல்களில் உதயநிதியின் முயற்சிகள் பெரிய அரசியல் ஈர்ப்பாக மாறவில்லை எனவும் குறிப்பிடுகிறது.
மேலும், “சனாதன தர்மம்” குறித்த அவரது கருத்துகள் மற்றும் ‘நீட்’ எதிர்ப்பு பேச்சுகள் விமர்சனங்களுக்கு இடமளித்து, தமிழகத்தைத் தாண்டி அரசியல் சிக்கல்களாகவும் மாறின என கட்டுரை கூறுகிறது. இதற்கு மாறாக, முதல்வர் மு.க. ஸ்டாலின் நீண்டகால கட்சி உழைப்பு மற்றும் தொண்டர்களை அரவணைக்கும் அணுகுமுறையால் தன்னை நிரூபித்தவர் என சுட்டிக்காட்டி, உதயநிதி கட்சி தொண்டர்களை நேரடியாகச் சந்திப்பது அரிது என்ற குற்றச்சாட்டையும் முன்வைக்கிறது.
ஆட்சிப் பணியில், கடந்த ஐந்தாண்டுகளில் விளையாட்டு துறை அமைச்சராகவும், கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் துணை முதல்வராகவும் அவர் நினைவில் நிற்கும் பிரமாண்ட திட்டங்கள் அல்லது அனைவராலும் பேசப்படும் முயற்சிகளை முன்னெடுத்தாரா என்ற கேள்விகளையும் கட்டுரை எழுப்புகிறது. அதேபோல், முக்கிய கூட்டங்களில் தமிழக பிரதிநிதியாக அவர் குறிப்பிடத்தக்க வகையில் பங்கேற்றாரா என்பதையும் கேள்வியாக முன்வைக்கிறது.
உதயநிதி தி.மு.க. உள்ளகத்தில் வலிமையான முகமாக இருப்பதையும், முதல்வர் செல்ல முடியாத இடங்களில் துணை முதல்வர் தலைமையில் நிகழ்ச்சிகள் நடைபெறுவதையும் கட்டுரை ஒப்புக்கொள்கிறது. ஆனால் அந்த வலிமை தனிப்பட்ட செல்வாக்கால் வந்ததா, அல்லது குடும்ப மையக் கட்டமைப்பால் உருவானதா என்ற சந்தேகத்துடன், கட்சிக்குள் உட்கட்சி ஜனநாயகத்தின் வரம்புகளையும் சுட்டிக்காட்டி கட்டுரை முடிகிறது.
