வாராந்திர கருத்துக் கட்டுரை ஒன்றில், அரசியல் பின்னணியை அறியாமல் வாக்களிப்பது ஆபத்தானது என எழுத்தாளர் வலியுறுத்துகிறார். காங்கிரஸ் கால முதல்வர்களுக்குப் பிறகு தமிழக அரசியல் கலாசாரத்தில் பெரிய மாற்றங்கள் ஏற்பட்டதாகவும், திராவிட ஆட்சி காலத்தில் கலாசார சீரழிவு அதிகரித்ததாகவும் அவர் கூறுகிறார்.
1949ல் அண்ணாதுரையால் தொடங்கப்பட்ட தி.மு.க., தேர்தல் பிரசாரத்தில் நடிகர் எம்.ஜி.ஆரை திறம்பட பயன்படுத்தியதாக கட்டுரை குறிப்பிடுகிறது. 1957 சட்டசபைத் தேர்தலில் அவர் போட்டியிட்ட இடங்களில் தி.மு.க. வெற்றி பெற்றதாகவும், பின்னர் எம்.ஜி.ஆர். ரசிகர் மன்ற அமைப்புகளை வளர்த்து தனிக் கட்சி தொடங்கி தனித்த அரசியல் வலிமையை உருவாக்கியதாகவும் எழுதப்பட்டுள்ளது.
1967ல் கூட்டணி அமைத்து அண்ணாதுரையை முதல்வராக்கியதில் ராஜாஜியின் பங்கு முக்கியம் எனக் கூறி, தமிழகத்தில் கூட்டணி அரசியலின் முன்னோடியாக அவரை கட்டுரை வர்ணிக்கிறது. மேலும் ஹிந்தி எதிர்ப்பு போராட்டம் மற்றும் எம்.ஜி.ஆர். மீது நடந்த துப்பாக்கிச் சூடு சம்பவம் போன்றவற்றை முன்வைத்து காங்கிரஸை குறிவைத்ததாகவும், அதன் மூலம் தமிழக அரசியல் வெளியில் காங்கிரஸ் பின்னடைந்ததாகவும் எழுத்தாளர் குற்றம்சாட்டுகிறார்.
1972ல் கட்சிக் கணக்குகளை கேட்ட எம்.ஜி.ஆர். தி.மு.க.வில் இருந்து நீக்கப்பட்டதாகவும், அதன்பின் அவர் அ.தி.மு.க. தொடங்கியதாகவும் கட்டுரை கூறுகிறது. தி.மு.க. ஆட்சியில் ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்ததாகவும், எம்.ஜி.ஆர். அப்போது பிரதமர் இந்திரா காந்தியிடம் பட்டியல் அளித்ததாகவும், அதன் தொடர்ச்சியாக தி.மு.க. அரசு கலைக்கப்பட்டு விசாரணைக்காக கமிஷன் அமைக்கப்பட்டதாகவும் எழுதப்பட்டுள்ளது.
தேர்தலும் ஆட்சியும் பணமும் ஆதரவளிப்பும் மையமாக மாறியதாக கட்டுரை வாதிடுகிறது. சாராய உரிமங்கள், மருத்துவம் மற்றும் தொழில்நுட்பக் கல்லூரிகள் போன்ற துறைகளில் அரசியல் செல்வாக்கு அதிகரித்ததாகவும், இதன் விளைவாக அ.தி.மு.க.வும் தி.மு.க.வும் மாறிமாறி ஆட்சி அமைக்கும் சூழல் உருவானதாகவும் கூறுகிறது. இறுதியில், தலைவர்கள், கூட்டணிகள், ஊக்கங்கள் ஆகியவற்றை ஆராய்ந்து தான் வாக்களிக்க வேண்டும் என வாசகர்களை கட்டுரை கேட்டுக்கொள்கிறது.
