தமிழகத்தில் ஏற்பட்டுள்ள சமீபத்திய அரசியல் மாற்றம் பலருக்கு திடீரெனத் தோன்றலாம்; ஆனால் கடந்த காலப் போக்குகளை கவனித்தவர்களுக்கு இது அதிசயமல்ல என முன்னாள் காவல்துறை கண்காணிப்பாளர் மா.கருணாநிதி எழுதுகிறார். வேலைவாய்ப்பு, சட்ட ஒழுங்கு பாதுகாப்பு, உரிமைகள் மற்றும் அரசு சலுகைகள் பெறுவதில் லஞ்சம் போன்ற தடைகள் உருவாகும்போது, அந்தக் கோபம் இறுதியில் ஆளும் அரசின் மீது திரும்பும் என அவர் கூறுகிறார்.
இந்த வெறுப்பு தேர்தல் நேரத்தில் வெளிப்படும்; அதை சிரிப்பு, நடிப்பு அல்லது பணம் கொண்டு அகற்ற முடியாது என்றும் அவர் வலியுறுத்துகிறார். தொகுதி மக்கள் நியாயமான கோரிக்கையுடன் அணுகும்போது, அக்கறையுடன் கவனித்து முனைப்பாக செய்து கொடுக்கும் மனப்பான்மை சட்டமன்ற உறுப்பினருக்கு இருக்க வேண்டும் என அவர் குறிப்பிடுகிறார்.
ஆனால் பதவி கிடைத்ததும் சிலர் தொகுதியை மறந்து தலைமைச் செயலகம், முதல்வர், அமைச்சர்கள் எனச் சுற்றி தங்களின் தேவைகள் மற்றும் சலுகைகளில் கவனம் செலுத்துவதாக அவர் விமர்சிக்கிறார். இப்படிப்பட்ட அலட்சியத்தை எதிர்க்கட்சியினரும் சமூக வலைதளங்களும் வெளிச்சம் போட்டு காட்டுவதால், அடுத்த தேர்தலில் ஓட்டு கேட்கவே முடியாத நிலை உருவாகும்; இருப்பினும் மக்கள் கைவிடாத சில விதிவிலக்குகளும் உள்ளன என அவர் சேர்த்துக் கூறுகிறார்.
நடந்து முடிந்த தேர்தலில் பின்னடைவைச் சந்தித்தது ஒருகாலத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்திய கட்சிகளே என்றும், அவர்கள் செய்த நலத்திட்டங்களைவிட செய்யத் தவறியவை அதிகமாக பேசப்பட்டதால் மக்கள் புதியவருக்கு வாய்ப்பளித்ததாகவும் அவர் எழுதுகிறார். 1967, 1977 போன்ற மாற்றங்களையும் அவர் நினைவூட்டுகிறார். தேர்தல் சமயத்தில் பணம் வாங்கினாலும், வாக்காளர்கள் தங்கள் வாக்கின் மூலம் வேறு தீர்ப்பை வழங்க முடியும் என்பதையும் அவர் சுட்டுகிறார்.
விஜயை குறித்து, திரைப்படத்தில் மக்களை கவர்ந்த வசனங்களை இனி நிஜ வாழ்க்கையில் பேசி செயலில் காட்ட வேண்டும் என்பதே மக்களின் எதிர்பார்ப்பு என அவர் கூறுகிறார். அதிகாரிகளின் செயல்பாட்டை ஊன்றிக் கண்காணித்து, அவர்கள் சொல்வதை அப்படியே ஏற்றுக் கொள்ளாமல் காரணம் கேட்டு தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்; நேர்மை, திறமை, அனுபவம் உள்ளவர்களையும் தவறைச் சுட்டிக்காட்ட தயங்காதவர்களையும் தேர்வு செய்ய வேண்டும் என அவர் வலியுறுத்துகிறார்.
