2026 இடைத்தேர்தல் நெருங்கும் நிலையில், வாக்காளர்கள் சில அரசியல் முரண்பாடுகளையும் பிரசாரக் கோஷங்களையும் மீண்டும் சிந்திக்க வேண்டும் என ஒரு கருத்துக் கட்டுரை கேள்விகளின் வடிவில் முன்வைக்கிறது. மதச் சொற்றொடர்களை பின்னணியாக வைத்து, கட்சிகள் காட்ட விரும்பும் முகமூடி உண்மையில் பொருந்துகிறதா என்பதையும் அது கேட்கிறது.
‘ஓம் சக்தி’ என்ற மந்திரத்தை அரசியல் பகடிக்குப் பயன்படுத்தியதற்கான பதிலாக ‘ஓம் காளி’ என்று மீண்டும் பகடி செய்வது, ஹிந்துக்கள் சார்பில் கண்டிக்க வேண்டிய நிலைப்பாடா அல்லது பகடியைத் தொடர்வதா என்ற கேள்வி எழுப்பப்படுகிறது. மேலும், வீரமணி தொடர்பான வழக்கு விசாரணை மின்னல் வேகத்தில் முடிந்து தண்டனை கிடைத்தால் சட்டம்-ஒழுங்கு சீராகிவிடும் என்ற நம்பிக்கையோடு மக்கள் வாக்குச்சாவடிக்கு செல்கிறார்களா என்றும் அது கேட்கிறது.
அரசியலில் ‘துரோகம்’ என்றே இல்லை என்ற பாடத்தை மக்கள் இடைத்தேர்தல் முடிவின் மூலம் உணர்த்தினால், சிதறிக் கிடக்கும் அ.தி.மு.க.வை ஒன்றிணைக்க பழனிசாமி முன்வருவார் என்ற நம்பிக்கை உள்ளதா எனவும் கட்டுரை சுட்டுகிறது. அதேபோல், அரசு மருத்துவமனைக்கும் அரசுப்பள்ளிக்கும் மக்களை ‘அழைக்கும்’ திட்டங்கள் இருக்கும்போது, தரமான சிகிச்சை மற்றும் கல்விக்காக மக்கள் தாமாகவே அந்த இடங்களை நாடும் சூழல் எப்போது உருவாகும் என்ற ஏக்கத்தையும் அது முன்வைக்கிறது.
குட்கா கடத்தலைத் தடுத்ததாக வந்த பரபரப்பு செய்தி, அன்றைய சாலைகளில் நடந்த ஒரே கடத்தல் முயற்சியே தடுக்கப்பட்டது என்ற பொருளைத் தருகிறதா எனவும் கேள்வி எழுகிறது. மேலும், ‘ரெண்டே ரெண்டு பேருக்குள்ளேதான் போட்டி’ என்ற தொடர்ச்சியான பிரசாரம், யார் சொன்னாலும் பொருளை ஆராய வேண்டும் என்ற கருத்தை நீர்த்துப் போகச் செய்கிறதா என்றும் அது கேட்கிறது.
இறுதியாக, தமிழகத்தை சீரழிக்கும் ‘தீயசக்தி’ ஒழிக்கப்பட வேண்டும் என்றும், அதே நேரத்தில் தி.மு.க.வை ‘அருமையான இயக்கம்’ என்றும் 60 வினாடிக்குள் மாறி மாறி பேசிய துரை வைகோவின் பிரசாரம் நினைவில் இருக்கிறதா என நினைவூட்டுகிறது. முடிவில், ‘இடைத்தேர்தல் 2026’ என்பது பரிதாபமா அல்லது பரிகாரமா என்ற ‘ஏழரை’ கேள்வியுடன் கட்டுரை நிறைவடைகிறது.
