தினமலர் வெளியிட்ட நையாண்டிக் கட்டுரை, பிரசங்கம் போல அமைந்த கற்பனை உரையாடல் வடிவில் வருகிறது. கதாபாத்திரங்கள் “கேட்கும் குரல்கள்” மற்றும் மீண்டும் மீண்டும் வரும் சொற்றொடர்களை வைத்து சமூக-அரசியல் சூழலை கிண்டல் செய்கின்றன.
நடிகர் சிவகார்த்திகேயனைச் சுற்றிய ஒரு நிகழ்வை மேற்கோள் காட்டி, மக்கள் கவனம் உள்ளடக்கத்தை விட ஸ்டைல், ஹைப் போன்றவற்றில் சிக்கிக் கொள்வதை சுட்டிக்காட்டுகிறது. உரையாடலில் “இஷ்க்… இஷ்க்…” என்ற மறுபடி வரும் ஒலி, கவனச் சிதறலின் குறியீடாக பயன்படுத்தப்படுகிறது.
அதே நேரத்தில், முன்னாள் ஐபிஎஸ் அதிகாரியாக இருந்து பணியை ராஜினாமா செய்து அரசியலுக்கு வந்த கே.அண்ணாமலையின் பயணத்தையும் குறிப்பிடுகிறது. அவர் ஒரு தேசிய கட்சியின் மாநிலத் தலைவராக இருந்து, பின்னர் மக்களுக்கான அமைப்பை தொடங்கி மாதந்தோறும் விழிப்புணர்வு பிரசாரம் நடத்துவதாகக் கூறி, அவரைச் சுற்றி இளைஞர்கள் அணிவகுக்க தயங்குவது ஏன் என்ற கேள்வியை நையாண்டியாக எழுப்புகிறது.
மேலும், “தமிழக மக்கள் புத்திசாலிகள்; யாரும் ஏமாற்ற முடியாது” என்று மு.க.ஸ்டாலின் அடிக்கடி கூறும் வாசகத்தை நினைவூட்டி, நடக்கும் “கூத்துகளை” பார்த்தால் சிரிப்பு வருகிறது என உரையாடல் வழியாக கிண்டல் செய்கிறது. இறுதியில் ‘டிவிகே’ போன்ற கோஷங்களும் சில பாப்-கலாச்சார கூச்சல்களும் இடம் பெற, மாநிலத்தின் எதிர்காலம் கல்வி-சமூக திருத்த முயற்சிகளால் மட்டுமே உறுதியாகும் என்ற சுட்டுகாட்டுடன் கட்டுரை முடிகிறது.
