அ.தி.மு.க. பொதுச்செயலாளர் எடப்பாடி கே. பழனிசாமி (இ.பி.எஸ்.) அவர்களை நோக்கி, ‘ஏழரை கேள்விகள்’ என்ற வடிவில் ஒரு கருத்துக் கட்டுரை கேள்விகளை முன்வைத்துள்ளது. எம்.ஜி.ஆர்.–ஜெயலலிதா பாரம்பரியத்தில் தங்களை இணைத்துக் கொள்ளும் விசுவாசிகளின் ஆதங்கமாகவே இக்கேள்விகள் அமைந்துள்ளன.
கடுமையான விமர்சனங்களுக்கு உள்ளான ஐந்தாண்டு ஆட்சிக்குப் பிறகு கட்சியின் அரசியல் திசை என்ன என்பதையும், இரண்டரை ஆண்டுகளுக்கு முன் உருவான ஒரு கட்சி அந்த ஆட்சியை வீழ்த்த முடிந்ததெனில் அந்த காலத்தில் அ.தி.மு.க. செய்த அரசியல் என்ன என்பதையும் கட்டுரை கேள்வியாக எழுப்புகிறது. தொடர்ந்து வரும் தோல்விகளுக்கான காரணங்களை தலைமை வெளிப்படையாக ஒப்புக்கொண்டதுண்டா என்றும் அது கேட்கிறது.
த.வெ.க. எழுச்சி மற்றும் அ.தி.மு.க. தொண்டர்களை ஈர்க்கும் முயற்சிகள் குறித்து, அ.தி.மு.க. பாரம்பரியத்தை எவ்வாறு வேறுபடுத்தி தன் ஆதரவாளர்களை தக்க வைத்துக் கொள்ளப் போகிறது என்ற கேள்வியும் முன்வைக்கப்படுகிறது. மேலும், ஒருகாலத்தில் அரசியல் சாமர்த்தியசாலியாக பார்க்கப்பட்ட இ.பி.எஸ். தலைமையில் கட்சி ‘அலங்கோலமாகிவிட்டது’ என்ற விமர்சனத்துக்கு யார் காரணம் என்று கேட்டு, பொறுப்பை யாரிடம் சுட்டிக் காட்டுவீர்கள் என்றும் கேட்கிறது.
இளைஞர்கள் அரசியல் களத்தில் அணிவகுக்கும் சூழலில், ‘பழனிசாமிக்கு பின் யார்’ என்ற பேச்சு தொடங்கியிருப்பதை தலைமை உணர்கிறதா என்றும் கட்டுரை குறிப்பிடுகிறது. இடைத்தேர்தல் பிரசாரத்தில் தி.மு.க.வை நிரந்தர அரசியல் எதிரியாக தெளிவாக வரையறுத்திருந்தால், ‘தி.மு.க. உடன் கூட்டணி முயற்சி’ என்ற களங்கம் ஓரளவு குறைந்திருக்கும் அல்லவா என்றும் கேள்வி எழுப்புகிறது; மேலும் கடந்த ஐந்து மாதங்களில் தி.மு.க. எதிர்க்கட்சிச் செயல்பாடுகளுக்கு இணையாக அல்லது அதைக் கடந்த அளவில் அ.தி.மு.க. முன்னெடுத்த அரசியல் நடவடிக்கை எது என்றும் சவால் விடுகிறது.
இறுதியாக ‘அரை கேள்வி’யாக, இனி அ.தி.மு.க. இலக்கு முதலிடமா, இரண்டாம் இடமா என்பதையும் கட்டுரை கேட்கிறது.
