தினமலரில் வெளியான கருத்துக் கட்டுரை, ‘கரப்பான் பூச்சி கட்சி’ என பெயரிட்டு குறிப்பிடும் ஒரு குழு, டில்லியில் நடந்த போராட்டத்தை நாடு முழுவதின் குரலாக காட்டி இந்திய ஜனநாயக நடைமுறைகளை சீர்குலைக்க முயல்கிறது என குற்றம்சாட்டுகிறது. தமிழகமும் பிற மாநிலங்களும் இந்தக் கதைசொல்லலில் புறக்கணிக்கப்படுகிறதா எனவும் எழுத்தாளர் கேள்வி எழுப்புகிறார்.
மேலும், சில யூடியூபர்கள் மற்றும் இன்ஸ்டாகிராமர்கள் மூலம் இயக்கம் பெரிதாக்கப்படுவதாகவும், இதன் அரசியல் பின்னணியில் ஆம் ஆத்மி மற்றும் காங்கிரஸ் இருப்பதாகவும் கட்டுரை கூறுகிறது. தொடக்கத்தில் நையாண்டி அமைப்பு அல்லது இளைஞர் இயக்கம் போலத் தோன்றினாலும், பின்னர் வன்முறையைத் தூண்டி ஆட்சி மாற்றத்தை நோக்கமாகக் கொண்டது என எழுத்தாளர் வாதிடுகிறார்.
ஜந்தர் மந்தர் போராட்டத்தைச் சுற்றிய கலவரங்களில் 118 காவல் துறையினர் காயமடைந்ததாகக் குறிப்பிட்டு, மாணவர்கள்/இளைஞர்கள் என சொல்லப்பட்ட கூட்டத்தில் கடுமையான குற்றப் பின்னணி கொண்டவர்கள் கலந்து இருந்ததாகவும் கட்டுரை கூறுகிறது. அரசு கடுமையாக ஒடுக்கினால் அதை வைத்து இளைஞர்களை அரசுக்கு எதிராகத் தூண்டலாம் என்ற வியூகம் இருந்ததாகவும், மத்திய அரசு நிதானமாக செயல்பட்டு வன்முறையை கட்டுப்படுத்தியதாகவும் எழுத்தாளர் பாராட்டுகிறார்.
அதே நேரத்தில், வன்முறையை ஏன் ஆதரிக்கும் கட்சிகள் கண்டிக்கவில்லை, வெளிநாட்டினர்—குறிப்பாக அமெரிக்கர்கள்—அதிகமாக திரண்டதற்கான காரணம் என்ன, சில நூறு கோடிகள் நிதி எப்படிக் கிடைத்தது போன்ற கேள்விகளை கட்டுரை முன்வைக்கிறது. ஓட்டு அரசியலை விட ‘நாசவேலை அரசியல்’ எளிதாக இருப்பதால் இப்படியான அணுகுமுறை ஊக்குவிக்கப்படுகிறதா எனவும் சந்தேகம் வெளியிடுகிறது.
முடிவில், தேர்தலில் தொடர்ந்து தோல்வியடையும் கட்சிகள் தேர்தல் நடைமுறையையே கேள்விக்குள்ளாக்கத் தொடங்கினால், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசுகளை கவிழ்க்கும் வன்முறை போராட்டங்கள் அதிகரிக்கலாம் என எச்சரிக்கிறது. வாக்காளர் பட்டியலின் சிறப்பு தீவிர மறுஆய்வு (SIR) 1960-ல் தேர்தல் ஆணையத்தால் தொடங்கப்பட்டதாகவும், அப்போது பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேரு இருந்ததாகவும் குறிப்பிடுகிறது. காங்கிரஸுக்குள் கூட SIR குறித்து முரண்பட்ட நிலைப்பாடுகள் உள்ளதாக, கேரள தலைவர் ரமேஷ் சென்னிதலா தொடர்பான கருத்தையும் கட்டுரை சுட்டிக்காட்டுகிறது.
